Својата приказна ја споделила за да ги предупреди другите да не ја повторат нејзината грешка и навреме да ги послушаат сигналите што им ги испраќа телото, пишува „Mirror“.

Симптомите ги припишувала на животни промени

Џесика речиси една година ги игнорирала симптомите што ѝ ги испраќало телото. Првиот знак било интензивно ноќно потење. „Бев целосно мокра, пижамата и постелнината беа натопени. Поради моите години, сето тоа го припишував на перименопауза или менопауза“, раскажала.

Набргу се појавило и неподносливо чешање на кожата. Бидејќи неодамна со семејството се преселила од Монтана во Тексас, верувала дека причината е промената на водата или новиот детергент за перење алишта. Дури вградила и филтри на тушевите, но олеснување немало. Постојаниот замор и необјаснетото слабеење ги припишувала на стрес и на забрзаниот мајчински живот.

Вистинскиот аларм бил кога под пазувот напишала тврда грутка со големина на грашок. „Тоа ме исплаши до смрт и веднаш знаев дека нешто не е во ред“, се присетила. Сепак, ниту тогаш веднаш не побарала лекарска помош, надевајќи се дека грутката ќе исчезне сама од себе. Но, таа само растела, а набргу во истата област се појавиле уште две.

Откако конечно посетила доктор во декември 2024 година, следувала низа прегледи. Крвната слика и мамографијата биле уредни, а хормоните не укажувале на менопауза. Меѓутоа, ултразвукот покажал сомнителни промени на лимфните јазли во пазувот. Во март 2025 година, по повторен ултразвук и биопсија, стигнала поразителната дијагноза: фоликуларен лимфом, рак на лимфниот систем.

Борба за живот

„Кога го дознав тоа, сè ми изгледаше нереално, како да набљудувам туѓ живот. Во еден момент сè стана неизвесно и крајно итно“, опишала Џесика. Понатамошните испитувања покажале дека ракот се проширил низ целото тело. Лимфните јазли биле зафатени на вратот, под двата пазуви, околу аортата, во абдоменот и во препоните. Болеста била системска, присутна во крвта и коскената срцевина, што значело дека станува збор за четврта, напредната фаза.

Потоа следел интензивен и како што самата го опишала, „брутален“ план за лекување кој вклучувал хемотерапија и имунотерапија. Терапиите ги примала два последователни дена на секои шест недели, во период од шест месеци. „Една недела по секоја терапија бев толку физички и емоционално болна што мојот свет се сведуваше само на кревет. Имаше моменти кога лежев и искрено не знаев уште колку можам да издржам“, признала таа.

Џесика денес е во ремисија и прима одржувачка терапија за болеста да се држи под контрола. Својата приказна ја споделува на социјалните мрежи со една клучна порака: „Секогаш слушајте го своето тело. Не ги игнорирајте знаците и не чекајте проблемите да се влошат, како што направив јас. Обрнете внимание на тоа што е вообичаено за вас, за навреме да забележите кога нешто не е во ред. Тоа може да ви го спаси животот“.