Славната манекенка Синди Крафорд неодамна јавно проговори за својата децениска борба со блефароптоза, здравствена состојба која предизвикува спуштање на горниот очен капак. Овој проблем може да зафати едно или двете очи, а се манифестира со различен интензитет – од дискретна промена до целосно покривање на зеницата, што значително го нарушува видното поле. Причините за птозата варираат од вродени аномалии на мускулите и оштетувања на нервите, преку невромускулни заболувања како мијастенија гравис, па сè до воспалителни процеси, цисти или природниот процес на стареење.

Предизвици пред камерата по педесеттата година

Синди се присети на моментите кога сфатила дека нејзиното лице повеќе не реагира на ист начин како порано, особено откако влегла во шестата деценија од животот.

„Се сеќавам, веројатно пред десетина години, откако наполнив педесет, кога имав утрински снимања, ме прашуваа: ’Дали е во ред да почнеме во шест часот наутро?‘. Им одговарав: ’Можам да станам кога сакате, но моето лице не се буди до девет часот наутро, затоа не планирајте крупни кадри или нешто слично‘“, пишува магазинот „People“.

Актерката и модел призна дека промената била очигледна и на снимките.

„Видов на камера дека моите очи едноставно не се толку живи како некогаш. Понекогаш шминкерот мораше да ми ги подигне капаците за да ми стави шминка“, додаде Синди, која и покрај овие потешкотии неодамна блесна на ревијата на „Gucci“ во Њујорк.

Иновативно решение без хируршка интервенција

Пресвртот се случил пред две години кога нејзиниот дерматолог ѝ предложил капки за очи одобрени од „FDA“. Иако на почетокот ги користела само за потребите на работата, подоцна дознала дека се безбедни и за секојдневна употреба, што ѝ ја вратило самодовербата. За Синди, овие капки претставуваат идеална алтернатива на операцијата, бидејќи ефикасно го решаваат естетскиот и функционалниот проблем на неинвазивен начин.

Филозофија на стареењето и прифаќање на промените

Иако важи за симбол на природната убавина, манекенката не крие дека прифаќањето на стареењето ѝ донело внатрешни борби. Педесеттата година била пресвртна точка во која почувствувала дека се простува од младешкиот изглед.

„Стареењето има свои предизвици и свои дарови. Педесеттата година ми беше навистина тешка. Тоа беше моментот кога си помислив: ’Вау, во педесеттите веќе нема ништо моминско‘. Начинот на кој се справив со тоа беше да ја напишам мојата книга. Реков: ’Нема да бегам од ова ниту ќе се обидувам да го скријам, туку ќе пишувам за лекциите што ги научив во овие 50 години‘“.

Преку пишувањето и јавното споделување на своите искуства, Синди Крафорд пронашла начин да ги прифати зрелите години, а воедно да инспирира и други жени со слични проблеми да се соочат со нив отворено и храбро.