По долгата свршувачка и години поминати заедно патувајќи низ светот, двојката конечно ја прослави својата свадба со викенд исполнет со забава, замислен како почит кон безвременската елеганција и луѓето кои беа дел од нивното заедничко патување. Тоа беше длабоко лична свадба, каде што секој избор - од модна естетика до детали за церемонијата бил одраз на нивната приказна.

Последната венчаница што Питер Мулиер ја дизајнираше за „Alaïu“ 

Ако постои еден елемент што ја водел секоја одлука на Тамара Калиниќ кога станува збор за венчавка, тогаш тоа била венчаницата. „Никогаш немаше дилема. Знаев кој ќе го создаде мојот фустан“, изјавила таа. Оваа сигурност ја одвела директно до „Alaïu“ и до Питер Мулиер, дизајнер кој во последниве години го реинтерпретира јазикот на оваа модна куќа преку скулпторски силуети и визија за женственост што е силна, редуцирана и длабоко архитектонска.

Откако Тамара му го раскажала секој детаљ од нејзината свадба, Мулиер излегол со неколку предлози инспирирани од езерото Комо, претворајќи го пејзажот во серија скици кои беа во дијалог со ДНК-та на модната куќа. „Питер се заљуби во идејата за езерото Комо и нацрта неколку верзии инспирирани од тоа место“, се сеќава Тамара.

Само гледајќи ги тие скици, невестата сфатила која патека навистина сака да ја избере. Таа не сакала романтична венчаница во најтрадиционалната смисла, туку визија за невестата обликувана преку естетскиот јазик на „Alaïu“: силуета извајана според телото, со строги линии, драматични пропорции и изработена со совршена рамнотежа помеѓу сензуалноста и прецизниот крој, по што делото на Мулиер е препознатливо. „На крајот, сфатив дека сакам нешто покласично, но класично на начин на „Alaïu“ - архитектонско, впечатливо и обликувано за совршено да ја следи силуетата.“

Потребни биле шест месеци за да се направи фустанот само за да се пронајде совршената свила. Потоа свадбата била одложена за една година. Во студиото биле убедени дека Тамара ќе се предомисли во меѓувреме. Тоа не се случи. „Дванаесет месеци подоцна, сè уште го сакав истиот фустан. Тогаш сфатив колку е навистина безвременски.“

Последната проба беше и потврда за посебниот однос што го изгради со тимот на „Alaïu“. „Некои од членовите на студиото плачеа со мене за време на последната проба. Беше магично.“ Денес, тој последен момент има посебно значење: венчаницата што ја носеше Тамара Калиниќ е и последната што Питер Мулиер ја создаде за „Alaïu“ - креација која, во еден од најважните моменти во животот на една млада жена, ја обединува визијата на дизајнерот и врвната вештина на модната куќа.

Од самиот почеток, Тамара имаше една јасна цел: да избегне каква било поврзаност со изгледите што ги носеше на црвените теписи во Кан или на Филмскиот фестивал во Венеција.

„Ова не беше моден настан. Ова беше момент кога двајца луѓе стануваат семејство. Сакав да изгледам класично, шик и елегантно, и да ги гледам овие фотографии по триесет години и сепак да ја сакам секоја одлука што ја донесов.“

Додатоците биле избрани со иста грижа. Чевлите „Jimmy Choo“ беа изработени по мерка за совршено да одговараат на шлицот на венчаницата Alaïa, додека накитот „Bucherer“ додал допир на сјај без да се наруши личниот стил на невестата. Меѓу парчињата, посебно место зазел ѓерданот „Skyline“, инспириран од Њујорк - град кој обележа неколку важни поглавја во животот на младенците. Покрај дијамантите, Тамара избрала и впечатлива ѓердан со 42-каратен жолт сафир, играјќи си со традицијата, но останувајќи доследна на сопствениот идентитет.

И изгледот за убавина и фризурата останаа верни на нејзината идеја за природност. Себастијан Искандер создаде мека фризура со половина глава, додека Андреа Али дизајнираше светла и суптилна шминка. „Сакав Филипо да ја види истата жена во која се заљуби пред шест години.“

Облека што го придружуваше секој момент од свадбениот викенд

Венчаницата на „Alaïu“ беше апсолутна ѕвезда, но не беше единствениот стил. Тамара дизајнираше комплетен гардеробер за целата викенд прослава, со посебна комбинација за секој важен момент од свадбата. Изгледите им ги доверила на дизајнери со кои изградила искрена и автентична врска низ годините.

За коктелот за добредојде, таа избрала фустан од модната куќа „Magda Butrym“, создаден по приближно двесте часа рачна работа во техниката на плетење со хеклање - почит кон нејзините балкански корени. „Знаев дека ќе направат нешто уникатно, создадено со љубов и страст.“

За еден од моментите за време на прославата, таа носеше и креација по нарачка потпишана од Кајт. Фустанот е создаден во соработка со Кејт Холштајн, комбинирајќи чисти линии и скулптурална конструкција, со корсет и силуета дизајнирани да овозможат танцување доцна во ноќта.

Следниот ден, бранчот беше резервиран за креација на Ричард Квин, чии препознатливи богати везови ѝ дадоа на гардеробата на невестата последна романтична нота.

Безвременската романса на езерото Комо и Вила Пицо

Тамара и Филипо сакаа свадба со класична елеганција, инспирирана од убавината на езерото Комо и атмосферата на неговите историски вили. „Сакавме романса од некои минати времиња.“ Гостите пристигнаle со брод, доживувајќи го езерото како составен дел од искуството од самиот прв момент.

За свадбениот прием, младенците ги заменија традиционалните цветни аранжмани на масите со композиции од смокви, цреши, калинки, грозје и сезонско овошје, внимателно наредени на винтиџ послужавници и осветлени од светлината на стотици свеќи. По должината на ходникoт каде што одеше младата дама, имаше луксузна декорација од бели цвеќиња што водеше кон терасата со поглед на езерото, додека шеснаесетчлениот оркестар, кој по исклучок доби дозвола да настапи во вилата, изведуваше музика во живо.

Церемонијата се одржа на панорамската тераса на Вила Пицо, со езерото како спектакуларна позадина. Влегувањето на невестата под звуците на „Аве Марија“, во придружба на нејзиниот татко, претходеше на размената на брачните завети пред луѓе кои со години беа дел од нивната заедничка приказна. Свадбата ја водеше близок пријател на младенците, кој ја знае нивната љубовна приказна од самиот почеток. Имаше седум деверуши, седум куми, додека внуците на Тамара имаа чест да донесат венчални прстени.

Самите венчални прстени се многу личен детаљ. Потписите на младенците се врежани одвнатре, додека потписот на Тамара напишан на српски, на кирилица, е врежан на венчалниот прстен наменет за Филипо. Букетот од бели божури исто така беше малку таинствен: меѓу цвеќињата имаше една виолетова анемона, избрана како спомен на бабата на Тамара.

Прослава што траеше до доцна во ноќта

По вечерата, имаше голема прослава. Вечерта прво беше отворена со настап на бенд, проследен со диџеј сет, заедно со посебна просторија со десерти дизајнирани да ги воодушеват гостите до доцна во ноќта. Најголемото изненадување дојде на самиот крај.

Истиот пријател кој само неколку часа претходно ја водеше свадбената церемонија стоеше на диџејската маса и ги натера сите присутни да танцуваат. „Токму тоа беше приказната што сакавме да ја раскажеме - луѓето што ги сакаме го направија секој момент од овој ден уште поспецијален.“

Извор: „Vogue Adria“