Полнењето електричен автомобил обично трае неколку десетици минути, но за сопственик на „Kia EV9“ од Канада, една вообичаена посета на брз полнач се претворила во неверојатно висока сметка. Автомобилот во мај 2025 година бил приклучен на станица на „Hypercharge“, а во текот на сесијата биле регистрирани само 4,91 kWh потрошена електрична енергија.

На прв поглед, сè поминало без проблеми, сè додека не станало јасно дека системот за наплата не го регистрирал правилно завршувањето на полнењето.

Наместо сесијата да биде затворена во моментот кога возилото било исклучено од полначот, системот продолжил да ја води како активна. Последицата била сметка од дури 22.000 канадски долари, односно приближно 14.500 евра.

Проблемот, значи, не настанал поради огромна количина потрошена електрична енергија, туку поради грешка во комуникацијата меѓу полначот и системот на операторот. Автомобилот навистина бил приклучен околу половина час, но виртуелно останал на полначот неверојатно долго.

Половина час полнење – 460 дена наплата

Причината за бизарната сметка била изгубена безжична врска меѓу станицата за полнење и централниот сервер. Кога комуникацијата била прекината, системот не ја добил соодветната информација дека „Kia“ ја напуштила станицата за полнење.

За софтверот, сесијата останала отворена, како возилото сè уште да се наоѓа на истото место. Така настанала ситуација во која вистинското времетраење на полнењето повеќе немало никаква врска со пресметката на трошоците.

Грешката не била откриена ниту во следните недели, ниту во следните месеци. Напротив, погрешно отворената сесија останала активна повеќе од 460 дена, сè додека системот конечно не ја затворил на 25 август 2026 година.

Во целиот тој период сметката продолжила да расте, иако автомобилот одамна не бил приклучен на полначот. Сопственикот, практично, ги почувствувал последиците од софтверски проблем кој целосно ја одвоил реалната потрошувачка на електрична енергија од начинот на кој системот ја пресметувал цената на полнењето.

4,91 kWh струја, а сметката 14.500 евра

Особено неверојатно звучи податокот дека во текот на првичното полнење автомобилот презел само 4,91 kWh електрична енергија. Станува збор за количина што нема никаква врска со сметка од повеќе илјади евра.

Доколку системот правилно ја завршел сесијата во моментот кога возилото било исклучено од полначот, трошокот би бил вообичаен и неспоредливо помал. Меѓутоа, проблемот во комуникацијата овозможил пресметката да продолжи врз основа на времето за кое системот сметал дека автомобилот го поминал на полначот.

Овој случај покажува колку дури и мала техничка грешка може да има огромни финансиски последици кога е поврзана со автоматизиран систем за наплата.

Возачот притоа не морал да направи ништо невообичаено. Го приклучил автомобилот, почекал да се наполни и заминал, додека системот во заднина продолжил да води евиденција како полнењето никогаш да не завршило.

„Kia“ заминала – сметката продолжила да расте

За сопственикот најпроблематично било тоа што вистинската ситуација на терен била целосно различна од податоците во системот.

„Kia EV9“ на станицата стоела само околу половина час, но дигиталната евиденција покажувала дека сесијата и понатаму трае. Така настанала огромна разлика меѓу она што навистина се случило и она што го регистрирал компјутерскиот систем.

Дури откако погрешната сесија конечно била затворена, станало јасно колку долго проблемот останал нерешен. Во меѓувреме, потенцијалниот трошок можел да продолжи да расте доколку системот не ја прекинел пресметката.

Самиот факт дека една ваква грешка успеала да остане активна повеќе од една година дополнително го отвора прашањето какви контролни механизми имаат операторите кога автоматизираните системи регистрираат невообичаено долга сесија на полнење.

Сопственикот поднел приговор

Откако открил што се случило, сопственикот на „Kia EV9“ поднел официјален приговор до операторот на станицата „Hypercharge“.

Неговиот случај сега треба да разјасни како било можно една сесија да остане отворена толку долго, иако возилото физички повеќе не било поврзано со полначот. Особено важно ќе биде да се утврди како пресметката продолжила без потврда дека автомобилот навистина и понатаму презема електрична енергија.

Операторот во меѓувреме ја прекинал спорната сесија во својот систем за управување, со што била запрена можноста трошокот дополнително да расте.

Сепак, останува многу поголемото прашање – како системот повеќе од 460 дена не успеал да препознае дека електричниот автомобил одамна не се наоѓа на станицата?

За возачот ова можеби е само екстремен пример за техничка грешка, но за индустријата за брзо полнење претставува сериозно предупредување дека автоматизираните системи за наплата мора да имаат сигурни механизми за откривање вакви аномалии.