Велшката пејачка Дафи изгради неверојатна музичка кариера речиси преку ноќ. Нејзиниот деби албум беше најпродаван албум во Обединетото Кралство во 2008 година, освои дури три „Брит награди“, а потоа и престижната „Греми“.

Сепак, по објавувањето на својот втор албум во 2010 година, Дафи одеднаш исчезна од јавноста. Таа се повлече од музичката сцена без објаснување, оставајќи ја јавноста да претпоставува што се случило со пејачката која дотогаш беше на врвот на својата слава.

Додека многумина се прашуваа зошто се откажала од кариерата и каде исчезнала, Дафи поминала низ ужасни искуства во целосна тишина што ѝ го променија животот засекогаш.

Со години молчеше за сè што ѝ се случуваше, далеку од очите на јавноста и медиумите. А потоа, во 2020 година, реши да го прекине молчењето. Нејзината шокантна објава откри вистина што речиси никој не можеше да ја претпостави.

Шокантната објава ги остави сите без зборови

„Можете само да замислите колку пати се обидов да го напишам ова. За начинот на кој ќе го напишам, како ќе се чувствувам потоа. Не сум сосема сигурна зошто сега е вистинското време и зошто се чувствувам ослободена и возбудена да зборувам. Не можам да објаснам. Многумина од вас прашаа што ми се случи, зошто исчезнав и каде“, изјавила тогаш пејачката, опишувајќи ја трагедијата што ги остави луѓето без зборови.

„Беше мој роденден. Бев дрогирана во ресторан, што потоа траеше уште четири недели кога бев киднапирана и однесена во странска земја. Не се сеќавам дека се качив во авион или патував со возило. Ме однесоа во хотелска соба, а сторителот се врати и ме силуваше. Се сеќавам на болката и обидот да останам свесна во собата откако се случи сè. Бев заробена со него и следниот ден, тој дури и не ме погледна, морав да одам зад него. Некако бев свесна и повлечена. Размислував да избегам во соседниот град додека тој спиеше, но немав пари и се плашев дека ќе ја повика полицијата затоа што сум избегала.

Не знам од каде ми беше силата да издржам сите тие денови. Чувствував присуство на нешто што ми помагаше да останам жива. Се вратив со него, бев најмирна и нормална колку што е можно да се биде во таква ситуација, и кога се вратив дома, седнав, зашеметена, како зомби. Знаев дека мојот живот е во опасност, тој тајно призна дека сака да ме убие. Со онаа мала сила што ми остана, инстинктивно сакав да избегам и да најдам место за живеење каде што тој нема да ме најде.

Сторителот ме дрогирал во својот дом тие четири недели, не знам дали ме силувал во тој период, се сеќавам само дека пристигнав со автомобил во странска земја. Не знам зошто не бев дрогирана во странство; веројатно причината е дрогата од прва класа што ми ја даде и со која не му беше дозволено да патува“.

„Изгледав како мртовец“

„По сето ова што се случи, некој што го познавам дојде во мојата куќа и ме виде на балконот како гледам во вселената, завиткан во ќебе. Воопшто не се сеќавам дека се вратив дома. Ова лице ми кажа дека кожата ми е жолта и дека изгледам како мртовец. Очигледно, лицето било исплашено, но не сакало да се меша. Никогаш не видел нешто слично.

После тоа, не се чувствував безбедно да одам во полиција. Чувствував дека ако нешто тргне наопаку, ќе бидам мртва, дека ТОЈ ќе ме убие. Не можев да ризикувам да бидам погрешно насочен или да завршам во вестите. Навистина морав да го следам инстинктот што го имав.

Првата личност на која ѝ кажав беше мојот психијатар, неколку месеци подоцна, водечкиот специјалист во Велика Британија за комплексни трауми и сексуално насилство. Не знам како имав толку среќа да ја пронајдам. Без неа, можеби немаше да успеам. Исто така, имав мисли за самоубиство.

Го споделувам ова затоа што живееме во ужасен свет и повеќе не се срамам што нешто длабоко ме повредило... Верувам дека ако зборувате од срце, срцата на другите ќе одговорат. Колку и да е мрачна мојата приказна, зборувам од срце, за мојот живот и животите на оние кои страдале од истото.

Не се срамам да кажам дека поминав речиси десет години сосема сама. Сè уште ме боли срцето да го напишам тоа. Но, си должам себеси да го кажам. Се чувствувам должна да објаснам колку навистина беше предизвикувачко закрепнувањето. Се надевам дека ова ќе ве утеши и дека ќе ви биде помалку срам, ако се чувствувате како да сте сами...“ гласи дел од писмото што пејачката го сподели со јавноста во 2020 година.