На 103 години таа и понатаму сама се грижи за себе, редовно се движи, чита, игра бриџ и ја користи секоја можност да запознае нови луѓе. Родена е во 1923 година во Масачусетс, а денес живее во дом за стари лица во Конектикат, каде што деновите ѝ минуваат во дружење, вежбање, разговори и мали ритуали што ѝ ја одржуваат енергијата.

Луѓето се нејзината најголема радост

Доти не крие дека најмногу ѝ значат средбите и разговорите. Поради тоа, во домот е дел од одборот што ги пречекува новите станари и се труди секој да се чувствува прифатен.

„Моето хоби се луѓето. Тоа е најубавиот дел од животот – луѓето што ги запознавате“, вели Доти.

За неа, вниманието е нешто што може да го разубави денот, особено во подоцнежните години од животот.

„Важно е некој да го знае вашето име и некого да го интересира како сте“, додава таа.

Движење, книги и бриџ

Иако има повеќе од еден век животно искуство, Дороти и понатаму сама се облекува и редовно посетува организирани часови за вежбање. Таа не зборува за напорни тренинзи, туку за потребата телото да остане активно.

Покрај тоа, секојдневно чита, најчесто на „Kindle“, особено навечер пред спиење. Според неа, книгите ѝ помагаат подобро да ги разбере луѓето и светот.

„Најинтересното кај читањето е што сфаќате дека многу работи во светот постојано се повторуваат“, вели таа.

Една од нејзините омилени активности е и бриџот, кој го игра во живо со пријателите, но и онлајн со своите деца.

Не вреди да се жалите

Сепак, најважната лекција што Дороти ја пренесува нема врска ниту со исхраната ниту со вежбањето, туку со односот кон животот.

„Постојано се чувствувам добро. Зошто не би било така? Не вреди да се жалите“, вели таа со насмевка.