Ѓубрето се задржало кај хидроелектраната во Вишеград, создавајќи глетки кои, според предупредувањата на еколошките активисти, се повторуваат од година во година.
Обилните дождови повторно наталожија големи количини отпад во реката Дрина кај Вишеград, во источна Босна и Херцеговина. Отпадот доспеал во реката од нелегални депонии по течението нагоре, но и од соседна Србија и Црна Гора.
Ѓубрето се задржало кај хидроелектраната во Вишеград, создавајќи глетки кои, според предупредувањата на еколошките активисти, се повторуваат од година во година, особено во текот на зимските месеци кога надојдените реки ги испираат дивите депонии долж бреговите, пишува „Bljesak.info“.
Според зборовите на Дејан Фуртула од еколошката организација Еко центар, годинава во тоа подрачје доспеале меѓу 5.000 и 10.000 кубни метри отпад. Меѓу ѓубрето има пластични шишиња, парчиња дрво и мебел, зарѓосани буриња, апарати за домаќинство, угинати животни, но и медицински отпад.
„Ова е јасен пример за недостаток на политичка волја и неактивност на сите надлежни институции“, вели Фуртула. „Се состануваат од година во година и даваат ветувања, но како што гледаме, овие глетки постојано се повторуваат.“
Фуртула предупредува дека ваквото загадување претставува сериозна закана за животната средина и екосистемот на реката Дрина. „Ова е еколошка катастрофа“, изјави тој. „Дрина е богата со риба и можете да замислите какви токсини се ослободуваат овде — таму има буквално сè, тоа е голема катастрофа“, изјави тој, пишува порталот „Energreen“.
Кога ќе се извлече од реката, ѓубрето завршува на локалната депонија, каде полека гори и во воздухот ослободува токсични честички, што Фуртула го опиша како „маѓепсан круг на смртта“.
Како што вели, ѓубрето доаѓа од три држави — од Црна Гора, Србија и Босна. „Но никој не сака да признае дека е негово“, додава.
Проблемот со загадувањето на Дрина не е нов; уште во 2019 година надлежните од трите држави најавија заедничко решавање на ова прашање, но конкретни напредоци до денес не се видливи.
Еколошките активисти предупредуваат на недостаток на политичка волја и неефикасност на надлежните институции.
Како можни решенија се наведуваат мапирање на нелегалните депонии на отпад, поставување надзорни камери и поефикасна регионална соработка. Во моментов, собраниот отпад главно се одвезува на локални депонии, каде често се палат, дополнително загадувајќи го воздухот и продлабочувајќи го проблемот со загадувањето.
