Растејќи без мобилни телефони да им го одвлекуваат вниманието од досадата и без нереални родителски очекувања за совршенство, овие деца мораа да научат отпорност и работна етика сами, со свое темпо и напор.

Нивните родители не брзаа да ги спасат при најмал знак на непријатност, па затоа овие деца научија независност рано, честопати пред дури и да сфатат што е потребно за да ја одржат. Па еве неколку животни лекции од децата од 1960-тите кои се ретки денес.

Како да се забавувате без екран

Додека денешните деца често се охрабруваат да користат екрани како одвлекување на вниманието, за децата кои растеа пред неколку децении, решението за досадата беше играње надвор, без надзор.

Од нив се очекуваше да се забавуваат сами, без помош на технологијата или постојаното присуство на нивните родители. Иако можеби било тешко во тоа време, таквата независна игра им овозможила да развијат отпорност и емоционална регулација, вештини што се покажале како клучни во зрелоста, пишува „YourTango“.

Никој нема да ви дојде на помош

Од оваа генерација се очекувало да се забавува и да се грижи за себе без родителски надзор. Иако нивните родители ги сакале, тие често работеле многу, што значело дека децата поминувале многу време сами.

Тие морале да научат како да се справат со досадата и да решаваат проблеми, на пример додека чуваат деца за помладите браќа и сестри. Тие рано научиле дека никој нема да им дојде на помош, лекција што претерано заштитнички настроените родители денес ретко ја пренесуваат.

Слободата значи одговорност

Според студија на Државниот универзитет во Мичиген, децата учат одговорност набљудувајќи ги своите родители и светот околу нив. Но, за децата од 1960-тите, кои го поминувале поголемиот дел од своето време сами, независноста дошла преку обиди и грешки.

Тие знаеле дека слободата бара одговорност и напор бидејќи морале сами да ја заработат. Тие честопати биле турнати во ситуации што го барале тоа од нив, наместо постепено да им се дава одговорност, и морале да го најдат својот пат.

Справување со разочарување

Во отсуство на денешните методи на „нежно родителство“ кои ги охрабруваат децата да ги изразат своите чувства и отворено да зборуваат за менталното здравје, децата од 1960-тите мораа да научат сами да се справуваат со сложени емоции како разочарување или срам.

Без разлика дали биле сами дома или надвор со пријатели, тие морале сами да ги обработуваат овие чувства, без нивните родители да создадат безбеден простор за нив да зборуваат. Иако ова можеби им било предизвикувачко како деца, овие луѓе сега имаат капацитет како возрасни да се справат со своите емоции без да мора да бегаат од нив или да бараат непосредна поддршка.

Неуспехот е дел од животот

Многу деца денес, заштитени од неуспех и непријатност, не учат да го ценат растот што доаѓа од грешките. Наместо тоа, тие го избегнуваат она што не го разбираат, што го попречува нивниот личен развој. Од друга страна, луѓето што пораснале во 1960-тите научиле дека неуспехот е природен дел од животот. Тие разбрале дека неволјите и грешките не се нужно лоши, туку можности за раст и поврзување.

Справување со последиците

За разлика од многу современи стилови на родителство, децата кои пораснале во 1960-тите биле навикнати на дисциплина и последици. Правилата и очекувањата околу родителската дисциплина биле во голема мера несомнени, што значело дека децата ги гледале своите родители како авторитети, а не како пријатели.

Последиците со кои се соочувале секогаш носеле лекција, развивајќи кај нив чувство на независност и лична одговорност, кое кај поновите генерации често било заменето со чувство на право.

Важноста на снаодливоста

Растејќи за време на економските превирања и рецесијата од почетокот на 1960-тите, многу деца ја научиле важноста на снаодливоста од своите родители.

Без разлика дали станувало збор за тоа како да се зголеми семејниот буџет за храна или како да се извлечат максимум од работите што веќе ги имале, тие биле учени од мали нозе да избегнуваат трошење и расипување пари. За разлика од денешната потрошувачка култура, која е фокусирана на практичноста, луѓето кои биле деца од 1960-тите научиле лекции за снаодливоста што се ретки денес.