Разлика од над 1.000 долари помеѓу почетната и конечната цена на летот може да изгледа како системска грешка или уште подобро, како ретка можност. Нона, експерт за вештачка интелигенција, детално ја опишала методологијата со која успеала да ја намали цената на билетот од 1.260 долари на само 118 долари.

Како што објаснува таа, не станува збор за изолиран „трик“, туку за структурирана постапка што ја користи способноста на вештачката интелигенција да испита огромен број можни комбинации, што е практично невозможно корисникот рачно да го пребарува, пишува „Euronews“.

Првиот чекор е да се промени логиката на барањето, односно наместо специфичен лет за одреден датум, од вештачката интелигенција се бара да функционира како анализатор на цени и да ги испита сите можни опции помеѓу две пошироки географски области, без почетни ограничувања за аеродроми или авиокомпании.

Потоа, системот проверува алтернативни аеродроми и за поаѓање и за пристигнување. Изборот на град во близина или секундарен аеродром може драстично да ја промени конечната цена дури и ако бара дополнителен копнен превоз.

Клучна улога игра и сегментацијата на патувањето. Наместо еден повратен билет, вештачката интелигенција предлага одделни делови од рутата, честопати со различни авиокомпании или долги застанувања. Така се појавуваат тарифите што не се прикажуваат во класичните пребарувања.

Флексибилни датуми и „компјутерска моќ“

Временската флексибилност е исто така клучна. Наместо да ги поместува датумите за еден или два дена, вештачката интелигенција гледа големи „прозорци“ на датуми и ги споредува ценовните обрасци во текот на цели недели, идентификувајќи кратки периоди со остри падови на цените.

За време на процесот, системот ги повторува и подобрува пребарувањата, отфрлајќи ги неефикасните комбинации и задржувајќи ги најповолните опции. Во основа, тоа е компјутерски „напад со брутална сила“ врз илјадници сценарија.

Корисникот секогаш го има последниот збор

Таа нагласува дека вештачката интелигенција не купува билет. Наместо тоа, таа идентификува оптимални рути и цени, кои потоа рачно се потврдуваат во пребарувачите на летови или директно на веб-страниците на авиокомпаниите.

Методот не ги нарушува системите ниту се базира на „скриени“ цени. Се потпира на разбирање како функционираат алгоритмите за одредување цени и користење на вештачката интелигенција како алатка за анализа.

Главниот заклучок е дека вештачката интелигенција не ги прави авионските билети поевтини сама по себе туку едноставно му помага на патникот да види опции што повеќето никогаш не би ги откриле.