Технологијата, безбедносните стандарди и културните очекувања се променија толку многу што многу работи што се сметаа за нормални во 80-тите и 90-тите години денес би изгледале чудно, па дури и опасни, пишува „YourTango“.

Луѓето пушеа речиси насекаде, вклучително и затворените јавни простори

Денес, луѓето знаат колку е опасно пушењето. Постојат кампањи низ целиот свет за да се охрабрат луѓето да се откажат од пушењето, а постојат многу начини да се откажете од пушењето. Сепак, пушењето порано беше вообичаено. Имаше дури и автомати од кои можевте да купите цигари. Неверојатно, нели?

Луѓето доаѓаа во вашата куќа без прво да се јават

Порано беше сосема нормално само да одите во куќата на пријател ако ви е здодевно или имате прашање за нив. Или ќе се јавите на неговиот фиксен телефон, и можеби друг член на семејството ќе одговори, па ќе мора прво да разговарате со него.

Денес, тоа повеќе не е случај. Луѓето сега пишуваат пораки кога сакаат да дојдат, а деновите кога едноставно можевте да „застанете“ се речиси минато. Нема потреба да се јавувате на нечиј фиксен телефон и да разговарате со неговите родители ако можете да го избегнете тоа.

Луѓето се согласувале на состаноци на слепо без претходно да се пронајдат на интернет

Во минатото, луѓето ги запознавале своите пријатели со луѓе за кои сметале дека ќе бидат добар пар без многу размислување. Иако тоа сè уште се случува, состаноците на слепо не се толку чести денес.

Социјалните мрежи ни овозможуваат лесно да ги пронајдеме пријателите на нашите пријатели и да дознаеме за нив. 

Од луѓето се очекувало да се облекуваат убаво кога излегуваат јавно

Луѓето што растеле во 80-тите и 90-тите често биле учени дека пижамите се само за спиење.

Дури кон крајот на 90-тите и почетокот на 2000-тите, пижамите се вратија како дел од секојдневната гардероба. Затоа на некого може да му изгледа изненадувачки лежерно кога ќе види лице кое доаѓа на училиште, продавница или на некој друг јавен простор во влечки и пижами.

Возачите користеле хартиени мапи за да се снајдат

Без мобилни телефони, немало GPS. Луѓето навистина морале да користат хартиени мапи кога посетувале град како турист.

Во минатото, луѓето немале друг избор освен да ја користат мапата, додека денес ја користите само ако вашиот телефон се испразнил и сте го заборавиле полначот дома. GPS не им станал достапен на цивилите сè до почетокот на 2000-тите, па затоа читањето хартиени мапи е вештина што ја имаат претежно постарите генерации денес.

Луѓето ги меморирале телефонските броеви

Бидејќи луѓето имале само домашни телефони, тие ги меморирале броевите на своите пријатели и членови на семејството. Или ги запишувале некаде каде што лесно можат да ги најдат.

Денес, ретко е луѓето да се сетат на нечиј телефонски број.

Децата се движеле без придружба од возрасни

Речиси секој возрасен што го познавам вели дека оделе на училиште сами уште во второ одделение од основно училиште, дури и во големите градови. Денес тоа е речиси незамисливо.

Многу родители денес се чувствуваат помалку удобно да ги остават своите деца да одат сами, бидејќи безбедносните стандарди и начинот на кој се гледа на родителството се променија. Ова отвора прашање што ги предизвикува родителите денес: тие сакаат нивните деца да бидат независни, но во исто време сакаат тие да бидат безбедни. Децата од 80-тите и 90-тите години не се соочиле со таква дилема.

Луѓето редовно возеле автомобили без да носат безбедносни појаси

Безбедносните појаси се задолжителни во автомобилите од 1968 година, но луѓето навистина не ги користеле сè до средината на 90-тите.

Мислам, зошто да се користат ако не било задолжително? Патниците едноставно можеле да легнат на задното седиште ако им се допаднело.