Необичен облик на снимките од оддалечен пацифички остров повторно ја разбуди надежта кај истражувачите. Сега проверуваат што навистина се наоѓа под водата.
Речиси девет децении по исчезнувањето на Амелија Ерхарт, истражувачите повторно се обидуваат да го пронајдат нејзиниот авион и да расветлат една од најголемите загатки во историјата на воздухопловството. Вниманието е насочено кон лагуната на островот Никумароро, во пацифичката држава Кирибати, каде што на снимките е забележан облик за кој дел од тимот верува дека би можел да претставува остатоци од леталото.
Експедицијата веќе пристигна на одредиштето. Според соопштението на Универзитетот Пердју од 14 октомври, започнало подводното истражување, но засега нема потврда дека е пронајден авионот на прочуената авијатичарка.
ALERT: Research team is traveling by boat for 6 days to a remote island where they believe they have found the crash site of Amelia Earhart.
The Taraia Object expedition is a joint venture by the Purdue Research Foundation, Purdue University, and the Archaeological Legacy Institute to locate Amelia Earhart's crash site.
Earhart, the first woman to fly non-stop across the Atlantic, took off on a flight from New Guinea to Howland Island but became lost on July 2, 1937.
For almost 90 years, no one has found the aircraft Earhart was traveling on when it crashed.
A satellite image off the coast of Nikumaroro, a small island 400 miles from their intended destination, shows what appears to be a plane in the water off the shore.
The research team hopes it is the infamous plane that Earhart went missing on almost a decade ago.
— E X X ➠A L E R T S (@ExxAlerts) October 2, 2026
Трага што се гледа и на фотографии од 1938 година
Предмет на истражувањето е необична формација наречена „објект Тараија“, забележана на сателитски снимки од 2020 година. Со дополнителен преглед на постарата документација, истражувачите утврдиле дека обликот може да се види и на фотографии од лагуната од 1938 година, само една година по исчезнувањето на Ерхарт.
Неговите контури ги потсетуваат одделни членови на експедицијата на труп и опашка на авион. Токму затоа сакаат одблиску да проверат дали станува збор за остатоци од моделот „Lockheed Electra 10E“, со кој Амелија и нејзиниот навигатор Фред Нунан се обидувале да го обиколат светот.
Ричард Петигру, извршен директор на Институтот за археолошко наследство, претходно објасни дека анализирале дополнителни сателитски снимки, историски извори и друга достапна документација. Иако верува дека имаат силна трага, ја остави отворена можноста нивната претпоставка да не е точна.
„Ќе отидеме да погледнеме и да утврдиме за што станува збор. Ако сме во право, ќе ја идентификуваме изгубената ’Electra‘. Можно е и да грешиме, но мислам дека доказите се многу, многу силни“, изјави Петигру за „CBS“.
Тим од 17 члена го истражува дното на лагуната
Во заедничката експедиција учествуваат Институтот за археолошко наследство, Универзитетот Пердју и неговата истражувачка фондација. Седумнаесетчлениот тим пристигнал на Никумароро по повеќедневна пловидба од Тарава.
Истражувачите започнале со испитување на лагуната со магнетометар и сонар. Опремата треба да помогне во откривањето метални делови и предмети скриени под наносите на дното, а собраните податоци ќе ги насочат следните чекори.
„Се придржуваме до нашиот план. Прерано е за заклучоци, бидејќи пред нас има уште многу научна работа“, порача Петигру во најновото соопштение.
Летот преку Пацификот ги потсети на последното патување
Меѓу членовите на експедицијата е и Сириша Бандла, поранешна студентка на Универзитетот Пердју. По пристигнувањето во Тарава, таа зборуваше за впечатокот што врз неа го оставило патувањето преку океанот и фактот дека поминале голем дел од просторот над кој исчезнале Ерхарт и Нунан.
„Дури и денес, со оглед на неговото огромно пространство, прелетувањето на Тихиот Океан има посебна тежина. Кога конечно стигнавме до појдовната точка тука во Тарава, ми стана јасно дека сме прелетале поголем дел од подрачјето што Амелија Ерхарт и Фред Нунан се обидувале да го поминат кога исчезнале. Сега се надеваме дека ќе имаме можност конечно да ја расветлиме нивната приказна“, изјави Бандла.
Последниот лет на Амелија Ерхарт: Гориво имало сè помалку, а островот не се гледал
Амелија Ерхарт и нејзиниот навигатор Фред Нунан полетале на 2 јули 1937 година од местото Лае, на Нова Гвинеја. Пред нив имало повеќе од 4.000 километри лет над Пацификот и цел што лесно можела да се промаши од воздух: малиот остров Хауленд, на кој требало да дополнат гориво и да го продолжат патувањето околу светот.
По толку поминати километри, рекорди и успешни слетувања, требало да пронајдат тесно парче копно среде огромниот океан. Во негова близина ги чекал бродот на американската Крајбрежна стража „Итаска“, чиј екипаж требало да им помогне со радиосигнали. Меѓутоа, комуникацијата не функционирала според планираното. Операторите ги примале пораките на Амелија, но не била воспоставена сигурна размена на информациите потребни за пронаоѓање на островот.
Како што одминувало времето, нејзините пораки откривале сè посериозен проблем. Верувала дека се наоѓа близу до одредиштето, но ниту островот ниту бродот биле на повидок. Во 7:42 часот, според времето забележано на „Итаска“, јавила:
„Мора да сме над вас, но не ве гледаме. Гориво има сè помалку.“
Последната порака, а потоа тишина
Екипажот на бродот го слушнал нејзиниот глас, но не можел со сигурност да утврди каде се наоѓа авионот. Амелија и Нунан се обидувале да го пронајдат одредиштето, додека количеството преостанато гориво им го ограничувало времето за потрага.
Во 8:43 часот пристигнала последната потврдена радиопорака. Амелија навела дека летаат по навигациската линија 157 – 337 и дека се движат во правец север – југ. Таа информација, без прецизна референтна точка, не била доволна за спасувачите да ги пронајдат. Потоа повеќе немало потврден контакт со нивниот авион.
Не е познато што се случувало во кабината по последното јавување. Дали продолжиле да го бараат Хауленд? Дали се обиделе да пронајдат друго копно? Колку време им преостанало пред моторите да останат без гориво? Одговорите на тие прашања никогаш не биле утврдени со сигурност.
Потрагата не донела одговор
Следувала голема поморска и воздушна потрага, но без да бидат пронајдени авионот или двајцата исчезнати летачи. До 19 јули потрагата била завршена, а Амелија и Нунан биле сметани за исчезнати на море.
Дали џиновските ракови ги отстраниле трагите за нејзината судбина?
Една од најмрачните претпоставки за исчезнувањето на Амелија Ерхарт е поврзана со жителите на Никумароро – џиновските кокосови ракови. Според теоријата што ја истражуваат одделни трагачи, авијатичарката можеби го преживеала слетувањето, но потоа починала на оддалечениот остров. Во тој случај, раковите можеле да се хранат со нејзините посмртни останки и да ги разнесат коските, отежнувајќи ја потрагата децении подоцна. Меѓутоа, не е потврдено ниту дека Амелија пристигнала на островот.
Оваа претпоставка се поврзува со делумен човечки скелет пронајден на Никумароро во 1940 година. Во тогашниот опис на наоѓалиштето било наведено дека кокосовите ракови разнеле многу коски. Идентитетот на лицето на кое му припаѓале останките никогаш не бил утврден со сигурност, па ниту нивната поврзаност со исчезнатата авијатичарка.
