Неодамнешна објава на социјалната мрежа Х „Југославски визуелни прикази“ ги потсети корисниците на една исчезната знаменитост на поранешната држава - фактот дека во еден период осум градови и населби, во нивните официјални имиња, го носеле името на Јосип Броз Тито.
По објавата следеле низа коментари, од историски спомени до хумористични забелешки.
„Карта на градови и населби низ цела Југославија што некогаш го носеле името на Тито“, беше наведено со соодветна илустрација.
Значи, во еден момент, осум градови и населби во СФРЈ го носеле името на Маршалот.
По неговата смрт во 1980 година, постоел по еден таков град на територијата на секоја од шесте републики и две автономни покраини. Сепак, не сите биле преименувани истовремено.
Map of cities and towns across Yugoslavia that once bore Tito's name. https://t.co/yGcFlVbk6o
— Yugoslavian Visuals (@YugoslavVisuals) September 15, 2026
Веднаш по Втората светска војна, четири градови го добиле дополнувањето „Титов“ или „Титово“ како дел од тогашната политика на именување места по истакнати личности од Народноослободителната борба.
Во Црна Гора, Подгорица била преименувана во Титоград на 13 јули 1946 година и станала главен град на Социјалистичка Република Црна Гора. Старото име беше вратено на 2 април 1992 година.
Во Хрватска, Кореница стана Титова Кореница во 1945 година. Одлуката беше донесена на 5 октомври, а објавена во службен весник на 5 декември истата година.
Во Србија, Ужице беше преименувано во Титово Ужице на 8 јули 1946 година. Одлуката ја донесе Градскиот народен одбор.
Во тогашната Социјалистичка Република Македонија, Велес беше именуван Титов Велес во 1946 година. Одлуката за промена беше донесена во октомври истата година, а новото име официјално стапи на сила на 11 октомври.
По смртта на Тито во 1980 година, уште четири градови беа преименувани.
Во Словенија, Велење беше преименувано во Титово Велење во 1981 година. Тоа име остана до 1990 година.
Во Босна и Херцеговина, Дрвар се викаше Титов Дрвар од 1981 до 1991 година. Градот имаше посебно место во југословенската историја поради престојот на Тито во Дрвар за време на германската операција Реселшпрунг во 1944 година.
Во Социјалистичката автономна покраина Косово, Косовска Митровица беше именувана Титова Митровица во 1981 година.
Во Војводина, Врбас стана Титов Врбас во 1983 година. Според локалните историски записи, името беше воведено на 25 мај, Денот на младоста, а во почетокот на деведесеттите години името Врбас беше вратено.
Со распадот на Југославија и промените во политичкиот систем, имињата на градовите што ги содржеа додатоците „Титово“ и „Титов“ почнаа да исчезнуваат.
Интересната објава на платформата X предизвика коментари од корисниците.
Еден од нив спомна личен семеен спомен: „Мојот прадедо го бранеше Тито во пештерата кај Дрвар. Тито речиси умре, но мојот прадедо беше со него за време на целата инвазија.“
Друг кратко коментираше: „Искрено, Титоград е злобно име.“
Третиот, очигледно со шеговит тон, напиша: „Република Титославија“.
