Повеќето деца денес не знаат што да прават со себе кога им е здодевно. Професорот од Харвард, Артур Си Брукс, неодамна порача дека повторно мораме да научиме да ни биде здодевно, а бројни експерти истакнуваат дека способноста за поднесување на здодевноста станала особено важна во свет во кој сме постојано опкружени со стимули.

Колку е тоа важно, најдобро се гледа кај малите деца кои допрва учат како мирно да поминат неколку минути без забава, екран или некоја однапред осмислена активност.

Децата треба да се научат како да чекаат

Лиса Елејн Питерс, воспитувачка која на социјалните мрежи споделува совети од својата практика, неодамна на ТикТок откри една од нејзините омилени методи за одржување ред во групата. Таа вели дека многу воспитувачи и наставници се соочуваат со проблематично однесување кај децата во моментите кога треба да чекаат, на пример додека стојат во ред или додека наставникот разговара со некој друг.

Според нејзиното искуство, проблемот е во тоа што многу деца едноставно не научиле што да прават кога им е здодевно.

„Можеби сте ги научиле како да се однесуваат во ходникот, но дали сте ги научиле како да се однесуваат додека чекаат? Тоа е нешто на кое многу наставници не ги учат директно“, вели Питерс.

На децата во градинка, но и на своите деца, често им повторува дека нема ништо лошо во тоа понекогаш да им биде здодевно и дека не им е потребна постојана забава. Затоа ги учи на едноставни „игри за здодевност“.

Кога мора да му посвети внимание на разговорот со колега или да реши некој проблем, доволно е да им каже на децата: „Играјте ја играта за здодевност“, а тие веќе знаат како ќе си го скратат времето.

Едноставни игри за моментите на здодевност

Една од нив е „играта со палци“. Питерс им покажува на децата како да ги вртат палците еден околу друг. На возрасните тоа можеби им звучи банално, но за многу деца ваквата едноставна активност е нешто ново и интересно.

Им покажува и мал предизвик со прстите, во кој ги спојуваат палецот и показалецот на двете раце и се обидуваат да ги провлечат еден низ друг без да ги допрат останатите прсти. Таквите игри бараат концентрација и умешност, а не се потребни никакви играчки ниту екрани.

Ги учи и на техники на длабоко дишење кои им помагаат да се смират. Друга активност е „играта со бои“: децата добиваат одредена боја и потоа во тишина се обидуваат да најдат што повеќе предмети во просторијата со таа боја.

„Не смеат да ги извикуваат. Целта е само да им ги преокупираат очите и мислите“, објаснува Питерс.

Зошто е добро децата понекогаш да се досадуваат?

Таквите игри за возрасните можат да изгледаат речиси премногу едноставни, но денешните деца растат во сосема поинакво опкружување од претходните генерации. Некогаш имало значително помалку содржини за забава, па децата почесто морале сами да смислуваат што ќе прават.

Денес се опкружени со екрани, видеа, игри, музика и други содржини кои им се достапни речиси во истиот момент кога ќе посакаат. Покрај тоа, многу деца имаат и многу исполнети распореди, па останува малку време во кое едноставно немаат што да прават.

Токму затоа Питерс смета дека треба да ги научиме како мирно да ги поднесуваат таквите моменти. Здодевноста не мора автоматски да биде нешто негативно. Времето без однапред подготвена забава може да им даде на децата можност сами да најдат занимација, да ја набљудуваат околината, да размислуваат или да ѝ се препуштат на фантазијата.

Нејзиното видео предизвика бројни реакции, а родителите и наставниците во коментарите почнаа да ги споделуваат своите идеи. Некои на децата им предлагаат да ги бројат таванските плочи, други тивки игри со азбуката или едноставно набљудување на предметите во просторијата.

Советот на Питерс би можел да биде корисен и за возрасните. Многумина денес автоматски посегнуваат по телефонот штом неколку моменти немаат што да прават. Сепак, понекогаш е сосема во ред само да се чека, да се набљудува што се случува околу нас и да им се дозволи на мислите малку да талкаат.