„Мислев дека правам сè како што треба. Вежбав и се хранев здраво. Не очекував дека вакво нешто ќе ми се случи“, изјавил 64-годишниот Мартин.

Паметниот часовник му покажал пулс од 200

Мартин еден ден вежбал во теретана кога забележал дека срцето му чука невообичаено брзо. Погледнал во паметниот часовник и видел дека пулсот му достигнал 200 отчукувања во минута.

„Знаев дека очигледно нешто не е во ред. Токму тогаш низ зградата поминуваше обезбедувач, па го повикав, а тој повика итна помош“, раскажал тој.

Итната помош го пренела во болницата „El Camino Health“, каде што лекарите по прегледите заклучиле дека му е потребна операција за вградување коронарен бајпас. Станува збор за оперативен зафат со кој се создава нов пат за проток на крвта околу стеснета или затната коронарна артерија.

Наместо класична операција му понудиле роботски зафат

Во болницата дознал дека нивниот Институт за срце и крвни садови неодамна почнал да изведува минимално инвазивни операции за вградување коронарен бајпас со помош на робот. Ваквиот пристап овозможува интервенцијата да се изведе преку помали резови, без класично отворање на градниот кош, а закрепнувањето може да биде побрзо.

Таа можност, како што вели, му ја олеснила одлуката да се оперира.

„Искрено, ме плашеше самата помисла на операција на отворено срце. Но, оваа минимално инвазивна метода ми изгледаше како можност да поминам низ сето тоа и на крајот да бидам во подобра состојба отколку претходно“, рекол тој.

По операцијата пешачел по еден час низ болничките ходници

Мартин се согласил на роботски потпомогнатата интервенција, а закрепнувањето го изненадило.

„Никогаш по некоја операција не сум се чувствувал толку добро како по оваа. По еден час пешачев низ болничките ходници, што беше малку смешно бидејќи никој не можеше да поверува колку брзо закрепнувам“, раскажал тој.

„Имам чувство дека сето ова ме насочи кон поздрав живот, барем кога станува збор за срцето, и се надевам дека така ќе остане до крајот на животот“, додал Мартин.

Не било потребно отворање на градниот кош

Д-р Нелс Керол, кој го оперирал Мартин, објаснил дека една од главните предности на ваквиот пристап е тоа што хирургот не мора да ја пресече градната коска, како што е случај при класична операција на отворено срце. Токму заздравувањето на градната коска значително влијае врз времетраењето на закрепнувањето по традиционалниот оперативен зафат.

„Кардиохирургијата постојано се развива и сега можеме да ги постигнеме истите цели без големи резови“, изјавил Керол.

„Наместо да ги раздвојуваме коските, правиме неколку мали резови преку кои можеме прецизно да ја изведеме интервенцијата. На тој начин пациентот избегнува дел од болката и долготрајното закрепнување што ја придружуваат класичната операција“, додал тој.