Кога станале родители, сопружниците биле сигурни дека нема да им дозволат на своите деца деновите да ги минуваат пред екрани. Меѓутоа, со три мали деца, бројни обврски и постојан замор, попуштиле. Децата добиле таблети, а во собите и паметни телевизори.

На почетокот тоа изгледало како идеално решение – децата биле мирни, а родителите конечно имале малку време за себе. Но, тој мир не траел долго.

Промени што ги загрижиле

Со текот на времето забележале дека децата станале пораздразливи, помалку заинтересирани за разговор и заедничко време со семејството. Сè поретко си играле со играчки, а сè повеќе време минувале пред екраните.

Родителите забележале и дека децата бурно реагирале кога ќе им го ограничеле користењето на уредите. Имало плачење, лутина и одбивање да прифатат какви било правила. Покрај тоа, станале помалку подготвени да ги извршуваат секојдневните обврски, почесто им возвраќале на родителите, а синот почнал да заостанува на училиште бидејќи тешко се одвојувал од телевизорот и таблетите.

Родителите одлучиле да направат промена

Таткото вели дека тогаш сфатил оти проблемот не се само екраните, туку и тоа што децата останале без јасни граници и семејна рутина. Затоа вовеле неколку едноставни, но доследни правила.

1. Го ограничиле времето поминато пред екраните. Таблетите повеќе не биле достапни секој ден, а телевизорот се гледал само во однапред договорено време.

2. Вовеле дневни обврски. Секое дете добило мали задачи соодветни на возраста, како што се средување на собата или помагање во домашните работи.

3. Поттикнувале креативна игра. Времето што претходно го поминувале пред екраните го замениле со цртање, боење, пишување и друштвени игри.

4. Инсистирале на почитување на правилата. Непристојното однесување и дрското одговарање на родителите повеќе не поминувале без последици.

5. Секојдневно читале книги. Заедничкото читање станало дел од семејната рутина и можност за разговор и дружење.

Резултатите ги изненадиле

Иако децата на почетокот не биле задоволни од новите правила, по неколку недели повторно почнале заедно да си играат, да ја користат својата имагинација и да поминуваат повеќе време во разговор со родителите.

Синот покажал напредок во читањето и учењето, ќерката повторно почнала да си игра со кукли, а двајцата станале пољубопитни и поподготвени да учествуваат во семејните активности.

Родителите велат дека не само што го намалиле времето поминато пред екраните, туку го замениле со квалитетно поминато време со децата. Токму тоа, смета овој татко, направило најголема разлика.

Што велат експертите?

Експертите потсетуваат дека прекумерното време поминато пред екраните може да влијае врз вниманието, сонот, расположението и социјалните вештини кај децата. Затоа препорачуваат родителите да постават јасни правила, да бидат доследни и на децата да им понудат доволно можности за игра, движење, дружење и заеднички семејни активности.