Во Музејот „Аквинкум“, черепи од римскиот период, пронајдени во античкиот град Аквинкум, се претворени во веродостојни реконструкции на човечки лица, овозможувајќи им на посетителите да ѕирнат во животите на луѓето кои некогаш живееле на далечната граница на Римското Царство.

Изложбата, насловена „Некогаш бевме како вас“, ги користи археологијата, антропологијата, генетиката и историската имагинација со цел повторно да ја поврзе современата публика со луѓето чии посмртни останки се зачувани речиси два милениуми.

Реконструкцијата на лицата на жителите на Аквинкум од римскиот период е изложена покрај оригиналните черепи што послужиле како основа за нивната изработка во музејот во Будимпешта, пишува „Јуроњуз“.

Покрај оригиналните черепи, реконструираните лица се претставени со измислени имиња, занимања и можни животни приказни, со цел древните жители на Аквинкум да не се доживуваат само како археолошки предмети, туку како вистински луѓе.

„За време на ископувањата пронаоѓаме черепи и скелети, ги документираме, најчесто можеме да утврдиме дали му припаѓале на маж или жена, а потоа наодите завршуваат во соодветно складиште и тука приказната завршува. Тие тела немаат тежина, немаат живот, немаат душа“, изјавил д-р Лорант Ваш, археолог и еден од кураторите на изложбата.

„Во врска со оваа изложба се запрашавме што би се случило ако овие луѓе им ги доближиме на посетителите користејќи археолошки наоди, информации добиени од натписи, резултати од антрополошки истражувања и откритија од археогенетиката“, додал тој.

Како древните лица повторно „оживеале“?

Експертите ги анализирале обликот и структурата на черепите, заедно со археолошките докази и резултатите од ДНК-истражувањата, за да ги проценат деталите како што се структурата на лицето, можното потекло, па дури и карактеристики како бојата на косата, кожата и очите.

Најреалистичните реконструкции ги изработила уметницата Емеше Габор, која работи во своето студио во Будакеши, недалеку од Будимпешта.

Користејќи 3Д-испечатени реплики од оригиналните черепи, таа внимателно ги реконструирала лицата слој по слој, најпрво проучувајќи ги коските, а потоа моделирајќи ги мускулите и цртите на лицето.

На изложбата е претставено и реконструирано лице на дете од римскиот период, замислено како член на семејство кое се занимавало со боење текстил.

Меѓутоа, иако лицата се засноваат на научни докази, идентитетите и биографиите што ги придружуваат не се вистински. Кураторите осмислиле можни имиња, занимања и животни околности врз основа на сознанијата на истражувачите за секојдневниот живот во Аквинкум.

„Сè е фикција. За жал, не ги знаеме ниту вистинските имиња на тие луѓе. Се обидовме во нивните замислени животни приказни да вклучиме сè што ни открија антрополошките и генетските истражувања. Но, и покрај тоа, сè уште е фикција. Не можеме да тврдиме дека навистина живееле токму така и дека сè се случило на тој начин, но можеме да кажеме дека можеле да живеат токму така“, истакнал д-р Петер Вамош, археолог и еден од кураторите на изложбата.

Истражувачите користеле историски модели за давање имиња, натписи и антрополошки студии за да создадат веродостојни животни сценарија за секоја личност.

Покрај реконструкциите на лицата, посетителите можат да видат и реконструирано гробно место, како и мумија од римскиот период.

Изложбата „Некогаш бевме како вас“ е отворена во Музејот „Аквинкум“ во Будимпешта до 31 октомври 2027 година.