Најголемиот дел од златото на Земјата не се наоѓа во рудници или трезори, туку е заробен длабоко во јадрото на планетата. Ново истражување објавено во научното списание „Nature“ покажува дека мал дел од материјалот од Земјиното јадро сепак успева да стигне до површината.
Геохемичари од Универзитетот во Гетинген анализирале карпи од Хаваи и откриле хемиски траги кои укажуваат дека материјал од јадрото може да се издигне до мантијата, а потоа и до вулканите. Ова откритие го менува досегашното сфаќање дека границата меѓу јадрото и мантијата е целосно непропустлива.
Не злато, туку неговиот хемиски потпис
Пред повеќе од 4,5 милијарди години, кога Земјата била целосно растопена, тешките елементи како златото, платината и рутениумот потонале кон јадрото. Поради тоа, се проценува дека повеќе од 99,999% од вкупните резерви на злато и денес се наоѓаат на околу 3.000 километри под површината.
Научниците не пронашле злато во лавата од Хаваи, туку необичен изотопски потпис на металот рутениум, како и траги од волфрам, кои укажуваат дека материјалот потекнува од Земјиното јадро. Токму комбинацијата на овие два елементи претставува силен доказ дека дел од материјалот од јадрото сепак стигнува до површината.
Како материјалот од јадрото стигнува до површината?
Истражувачите сметаат дека, како резултат на бавното ладење на јадрото, на неговата надворешна граница се формираат тенки слоеви богати со рутениум и волфрам. Овој материјал потоа навлегува во издигнувачките струи на мантијата и на крај завршува во лавата на хавајските вулкани.
Сепак, тоа не значи дека Хаваите се ново наоѓалиште на злато. Количините материјал што стигнуваат до површината се исклучително мали и немаат практично значење за рударството.
Научниците нагласуваат дека најголемото значење на ова откритие е подоброто разбирање на процесите што се одвиваат длабоко во внатрешноста на Земјата. Следниот чекор ќе биде истражување на други вулкански подрачја, како што е Источна Африка, за да се утврди дали истиот процес се одвива и на други места.
