Мексико Сити тоне со брзина од речиси 25 сантиметри годишно, според новите сателитски снимки објавени оваа недела од НАСА, што го прави еден од градовите што најбрзо тонат во светот.

Една од најголемите и најнаселените урбани области во светот, со површина од околу 7.800 квадратни километри и население од околу 23 милиони, мексиканската престолнина и околните градови се изградени на она што некогаш било езерско дно. Многу од улиците во центарот на градот некогаш биле канали.

Хроничната криза со водата се продлабочува

Масовното исцрпување на подземните води и урбаната експанзија значително го исцрпија водоносниот слој, предизвикувајќи градот да тоне повеќе од еден век. Резултатот се видливо навалени споменици и постари згради, како што е Метрополитенската катедрала, чија изградба започнала во 1573 година.

Намалувањето на водоносниот слој дополнително ја влошил хроничната криза со водата, за која се очекува да продолжи да се продлабочува, објавува „Associated Press“ (АP).

„Клучната инфраструктура на Мексико Сити е оштетена, како што се метрото, канализацискиот систем, водоснабдувањето, станбените објекти и улиците. Тоа е многу голем проблем“, изјавил Енрике Кабрера, истражувач по геофизика на Националниот автономен универзитет во Мексико.

„Имаме една од највисоките стапки на слегнување во светот“

Мексико Сити тоне толку брзо што може да се види од вселената. Во некои делови од градот, земјата тоне со просечна брзина од околу 2 сантиметри месечно, покажува нов извештај на НАСА, на пример во областа на главниот аеродром и во близина на познатиот споменик Ангел на независноста.

Тоа значи дека градот тоне околу 24 сантиметри годишно. За помалку од еден век, потонал повеќе од 12 метри, според Кабрера.

„Имаме една од највисоките стапки на слегнување во светот“, нагласил тој.

Проценките на НАСА се базираат на мерења помеѓу октомври 2025 и јануари 2026 година, користејќи го моќниот сателит NISAR, кој може да ги следи промените на површината на Земјата во реално време. Тоа е заеднички проект на НАСА и Индиската организација за вселенски истражувања.

Пол Розан, научник вклучен во проектот, забележал дека системот, собирајќи податоци од вселената, „ни кажува и за тоа што всушност се случува под површината“.

„Во суштина ги документираме сите овие промени во градот. Можете да го видите целиот обем на проблемот“, изјавил тој.

Властите го игнорираа проблемот со децении

Тимот се надева дека со текот на времето ќе можат попрецизно да ги анализираат поединечните области, дури и да добијат мерења за секоја поединечна зграда. Пошироко, истражувачите планираат да ја применат технологијата низ целиот свет за следење на природните катастрофи, промените во раседите, ефектите од климатските промени и други процеси.

Розан верува дека системот би можел да се користи и за зајакнување на системите за рано предупредување, како што е евакуацијата во случај на вулкански ерупции.

„За Мексико Сити, оваа технологија претставува голем чекор напред во проучувањето на проблемот со слегнувањето и ублажувањето на неговите најтешки последици“, изјавил Кабрера.

Властите во голема мера го игнорираа проблемот со децении, освен за стабилизирање на темелите под некои споменици како што е катедралата. Но, по неодамнешното влошување на кризата со вода, како што изјавил Кабрера, тие почнале да инвестираат повеќе во истражување.

Сателитските снимки од NISAR и податоците што ги обезбедуваат ќе бидат клучни за научниците и властите во планирањето на решенијата.

„За да се ублажи овој проблем на долг рок, првиот чекор е да се разбере“, заклучил Кабрера.