Поводот беше клип од широко споделено интервју на CNN со астронаутите на мисијата Рид Вајсман, Виктор Гловер, Кристина Кок и Џереми Хансен.

Визуелна грешка

Во видеото, кое циркулира претежно на платформа „X“, корисниците се фокусираат на плишана играчка што лебди во леталото. Според нивните тврдења, се појавува „визуелна грешка“ која, според нив, „докажува употреба на зелен екран“. Објавата што го придружува видеото зборуваше за „неуспех на зголемената реалност“ и сугерираше дека „мисијата не е автентична“, обидувајќи се да ја зацврсти теоријата дека снимката е измислена.

Сепак, основата на овие тврдења изгледа проблематична. Според анализата цитирана од „The ​​Premium 24“, наводната „визуелна грешка“ не се појавува во оригиналните преноси на мисијата.

Напротив, овој визуелен елемент се чини дека потекнува од изменета верзија на видеото, веројатно поради повторно емитување со технологија „chroma key“ (преклопување на зелен екран), која создала вештачки артефакти. Како што е истакнато, „оригиналниот материјал не содржи таков елемент“ и искривената верзија што циркулира е изменета, што доведува до погрешни заклучоци.

Леталото накратко ја изгуби комуникацијата

Во исто време, мисијата „Артемис II“ накратко беше надвор од комуникација со Земјата кога вселенското летало помина покрај темната страна на Месечината. Прекинот траеше околу 40 минути, феномен што се смета за очекуван поради геометријата на орбитата. Кратко пред тоа, екипажот го сруши рекордот за растојание поставен од Аполо 13, одејќи подалеку од Земјата од која било друга мисија со екипаж од 1970 година.

Два нови кратери и лична посвета

Во симболичен потег, астронаутите побараа дозвола од контролниот центар во Хјустон да именуваат два нови лунарни кратери на Месечината што ги набљудуваа. Првиот беше именуван „Интегрити“, по името на капсулата, а вториот „Керол“, во чест на сопругата на командантот Рид Вајсман, која почина пред шест години од рак.

Овој инцидент уште еднаш покажува колку лесно теориите на заговор можат да се шират околу големите научни потфати.

И покрај постоењето на повеќе извори на пренос и потврда, фрагментарните или изменетите видеа се доволни за да создадат конфузија. Во случајот со „Артемис II“, достапните информации укажуваат дека тврдењата за „инсценирани снимки“ не се засноваат на вистински податоци, туку на монтиран материјал што бил дистрибуиран надвор од неговиот оригинален контекст.