Неговото морничаво искуство со пациентка која му прераскажала детали од настан додека била во длабока несвест никого не остава рамнодушен.

„Ми се крена косата на главата, а морници ми се спуштаа по ‘рбетот кога ја слушнав приказната за пациент кој доживеал клиничка смрт“, признава овој ценет психијатар.

На самиот почеток од својата кариера тој одлучил да молчи за овие чудни настани, бидејќи само што започнал да ја гради својата научна репутација. Се плашел дека колегите ќе го обвинат за непрофесионализам или, што е уште полошо, дека и самиот ќе стане нивен пациент.

Сепак, една неверојатна приказна засекогаш му го променила животот. Пред точно половина век, откако дипломирал и почнал да работи на одделот за психијатриска итна помош во Вирџинија, само пет месеци по почетокот на работата се случил инцидент што никогаш нема да го заборави.

За време на ручек во болничката кантина, одеднаш му заѕвонил пејџерот. Од изненадување ја испуштил виљушката која паднала директно на неговата вратоврска и оставила голема црвена дамка од сос. Бидејќи итно го повикале на одделението, одлучил да не се пресоблекува. Само го облекол својот бел мантил и ја покрил дамката, уверен дека никој нема да ја забележи.

Таму го пречекала пациентка по име Холи, студентка од прва година која била примена по обид за самоубиство. Бидејќи девојката била целосно без свест, Брус разговарал со нејзината пријателка Сузан, која пристигнала веднаш по брзата помош.

Сузан му открила дека Холи сакала да го напушти универзитетот, но дека нејзиното семејство, односно родителите, не ѝ дозволувале. Бидејќи ништо повеќе не можел да дознае, ја испратил до вратата. Се вратил во својата соба, а бидејќи му било многу топло, откопчал неколку копчиња од мантилот и повторно ја здогледал својата извалкана вратоврска.

Следниот ден девојката се разбудила. Брус требало да изврши разговор со неа и да напише извештај за нејзината состојба. Кога влегол во собата и се претставил, нејзиниот одговор целосно го шокирал.

Таа тогаш смирено му рекла дека одлично знае кој е тој и дека го видела вчера. Докторот бил прилично збунет, објаснувајќи ѝ дека неколкупати бил во нејзината соба, но дека нејзиното здравје било загрозено и дека целиот претходен ден била во длабока несвест. Тогаш младата пациентка му објаснила дека го видела во друга просторија додека разговарал со Сузан и јасно додала дека тогаш носел вратоврска со црвена дамка која ја сокрил под мантилот.

Брус Грејсон не можел да им поверува на своите уши и во целосен шок едвај успеал да ја праша што рекла. Со широко отворени очи слушал како таа му го прераскажува целиот разговор со Сузан до најситни детали.

Во текот на децениите што следеле, тој собрал десетици слични сведоштва во кои луѓето пријавувале неверојатни вонтелесни искуства. Поради ваквите приказни луѓето често станувале негови пациенти. Меѓу нив бил и пожарникарот Бил Харнлунд, кој дошол на психолошка проценка бидејќи на својот лекар му раскажал дека за време на клиничка смрт го сретнал својот покоен татко.

Визии и обрасци појасни од реалноста

Бил изгубил свест за време на гасење на еден пожар, по што бил повреден. Тој тврдел дека јасно се видел себеси надвор од сопственото тело, целосно ослободен од болка и чад, како лебди низ тунел со светлина на самиот крај. Пред очите му се нижеле сцени од животот и луѓе кои одамна ги заборавил, а потоа се појавил неговиот татко кој го натерал да се врати назад.

Кога подоцна лекарот му рекол дека не преживеал случајно, Бил храбро одговорил дека тој всушност навистина умрел, а потоа се вратил, опишувајќи ги сите фасцинантни сцени што ги видел таму. Поради тоа лекарот го упатил на разговор со психијатар.

Психијатарот Брус во текот на својата неверојатна кариера интервјуирал повеќе од илјада луѓе со слични искуства и пронашол јасни обрасци. Дури половина од испитаниците кои се нашле надвор од своите тела ја опишувале таа состојба како момент во кој нивното размислување било неверојатно брзо и целосно бистро.

Често имале чувство дека времето се забавува или целосно исчезнува, а многумина виделе настани од своето минато. Овој експерт денес храбро истакнува дека на институтот го учеле дека мозокот ја создава свеста. Меѓутоа, сите овие неверојатни случаи зборуваат сосема спротивно.