Јоланда Кристина Џиљоти, позната во светот како Далида, беше многу повеќе од пејачка. Таа беше симбол на една ера, икона на гламур и жена чии песни ги преминуваа границите на јазиците и културите. Нејзиното лице ги красеше насловните страници, нејзиното име ги исполнуваше салите, а публиката го обожаваше секој нејзин настап.

На врвот на нејзината слава, нејзината компанија ја сочинуваа најголемите: Ален Делон, Жан-Пол Белмондо, Марчело Мастројани.

Детство полно со болка

Родена во 1933 година во сиромашен дел од Каиро, Далида носела тежок товар уште од најраните денови. Поради сериозни проблеми со видот, таа била принудена да носи очила со голем диоптер, поради што често била цел на исмејување. Врсниците ја нарекувале „четириока“, но токму оваа суровост од нејзиното детство ја разбудило во неа тврдоглавоста и силата што подоцна ќе ја воздигне до ѕвездите.

Од Мис Египет до Париз од соништата

На млада возраст, таа се свртела кон светот на убавината, прво ја освоила титулата „Дама од Нил“, а потоа и престижната титула Мис Египет. Таа победа ѝ ги отворила вратите на Европа и ја однесе во Париз, град што ќе го одбележи нејзиниот живот.

Сепак, Париз не ја пречекал со раширени раце. Наместо гламур - сиромаштија, неизвесност и борба за опстанок. Сè се менува кога тој влегува во музичкиот свет. Под уметничкото име Далида, таа ја објавува песната „Бамбино“, која станува огромен хит и се продава во милиони примероци. Се раѓа ѕвезда.

Икона на музиката, но не и на среќата

Далида наскоро станува музичка легенда, со првиот фан клуб во историјата на Франција. Песни како „Љубов во Портофино“ се навистина легендарни. Таа настапувала низ целиот свет, неколку пати доаѓала во Југославија, а публиката ја обожавала, особено по појавувањето на првиот ФЕСТ во 1971 година.

Но, приватно, нејзиниот живот бил далеку од бајка. Бракот со продуцентот Лусиен Морис завршил со развод, а најголемата трагедија допрва требало да дојде.

Љубов што завршила со смрт

Врската со италијанскиот пејач Луиџи Тенко оставила неизбришлива трага. По неуспехот на фестивалот во Сан Ремо, Тенко извршил самоубиство. Далида била таа што го пронашла неговото тело.

„Не можев да поверувам. Бев парализирана“, рекла таа подоцна.

Скршена од болката, таа се обидела да си го одземе животот, но лекарите ја спасиле. Последиците биле тешки, го изгубила гласот и се повлекла од сцената долго време.

Тишината и стравот се криеле зад гламурот

Иако живеела во луксуз, носела најскапи фустани и се движела меѓу елитата, ноќите беа најтешки за Далида. Пријателите сведочеле дека се плашела да биде сама, ги молела луѓето да останат со неа и го држела телевизорот вклучен само за да ги чуе гласовите на луѓето во празната куќа.

Депресијата била нејзина постојана сенка, невидлива за јавноста, но разорна однатре.

Синоќа: „Животот стана неподнослив“

Ноќта помеѓу 2 и 3 мај 1987 година, Далида облекла бел фустан, ја средила косата, како да се подготвувала да излезе на сцената, зела смртоносна доза апчиња и оставила кратка порака:

„Животот стана неподнослив. Простете ми.“

Имала само 54 години.