Ова легендарно издание е снимено во живо на 13 јануари 1968 година во државниот затвор Фолсом во Калифорнија, пред публика составена од затвореници и персонал. Ова ремек-дело ја ревитализирало кариерата на Кеш и го потврдило неговиот статус како еден од највлијателните американски автори-изведувачи.

Инспирација за „At Folsom Prison“

Џони Кеш првпат покажа интерес за темата на затворскиот живот додека служел во американската војска во 1951 година. Тогаш го гледал филмот „Inside the Walls of Folsom Prison“, кој оставил силен впечаток врз него. Инспириран, тој ја напишал песната „Folsom Prison Blues“, која брзо станала една од неговите најпознати композиции. Песната лесно го фатила меланхоличниот дух на изолација и желба, освојувајќи ги срцата на публиката веднаш.

Интересот на Џони Кеш за затворениците не бил само од уметничка природа – тој целиот живот чувствувал длабоко сочувство кон маргинализираните групи. Настапите во затворите биле дел од неговите обиди да им даде глас на луѓето на општествената периферија. Првиот таков концерт го одржал во 1957 година во затворот Сан Квентин, но вистинската медиумска експозиција ја добил концертот во Фолсом.

Концертот во Фолсом

До 1968 година, Џони Кеш минувал низ турбулентен период. Борбата со зависност од дрога и алкохол речиси ја уништила неговата кариера, а дискографската куќа „Columbia Records“ била на работ да го прекине договорот со него. И покрај тоа, продуцентот Боб Џонстон го препознал потенцијалот на концептот на жив албум снимен во затвор и го охрабрил Кеш да се врати на сцената.

Концертот бил организиран со учество на придружните музичари на Кеш: Џун Картер, Карл Паркинс и групата „The Statler Brothers“. Одбраната публика од околу 1.000 затвореници создала уникатна атмосфера: аплаузите, смеењето и викотниците на воодушевување им дале на изведбите автентичен емотивен набој.

Репертоарот бил внимателно избран за да резонира со затворската публика. Кеш изведувал песни како „Folsom Prison Blues“, „The Wall“, „25 Minutes to Go“ и хумористичната „Dirty Old Egg-Suckin' Dog“. Со својот едноставен, искрен стил се обратил кон затворениците без трага на осудување, со што го освоил нивното почитување.

Концертот бил сниман во два сета, при што поголемиот дел од материјалот за албумот бил одбран од првиот сет. Благодарение на минималната пост-продукција, зачувана е суровата, нефилтрирана квалитетност на звукот, што им овозможило на слушателите чувство на автентичност.

Голем комерцијален успех

„At Folsom Prison“ доживеал огромен комерцијален успех, заземајќи прво место на кантри-листите и влегувајќи во топ 20 на „Billboard“ листата на албуми. Синглот „Folsom Prison Blues“ станал хит, достигнувајќи 32. место на листата на поп-синглови.

Покрај комерцијалниот успех, албумот имал значително културно влијание. Џони Кеш станал симбол на „Човекот во црно“ кој застанува на страната на потиснатите и маргинализираните. Неговите концерти во затворите станале препознатлив дел од неговиот опус, а успехот на овој албум отворил пат за уште еден култен жив албум, „At San Quentin“ од 1969 година.