Летувањето во Југославија во 1963 година потсетува на поздрав начин на живот, без лежалки и нездрава брза храна, но со многу повеќе дружење.
Кадри од архивскиот филм „Dobrodošli u Budvu“, кој во 1963 година го продуцирал „Lovćen film“, беа објавени на официјалните профили на Радио-телевизија на Црна Гора.
Покрај југоносталгијата, која и понатаму е присутна на социјалните мрежи, особено внимание кај ваквите стари снимки често привлекува изгледот на луѓето од овие простори во средината на минатиот век.
„Нема тетовирани“, „Сите се симпатични и со нормална телесна тежина“, „Тоа беше време кога се живееше поздраво“, „Здраво и убаво време“, „Нема бургери, пици... сите се слаби како штица“, „Нема силикони ниту вишок килограми“, се само дел од коментарите што се нижеа под објавата.
Поради сето тоа, се наметнува прашањето како е можно граѓаните на поранешна Југославија некогаш да биле послаби и да изгледале значително поздраво.
Одговорот најверојатно се крие во поинаквиот начин на живот и прехранбените навики. Денес луѓето се движат значително помалку отколку некогаш, додека храната ја има повеќе од кога било. Пекарници, ресторани и слаткарници има речиси на секој чекор, а внесот на шеќер и производи од брашно е значително зголемен. На тоа треба да се додадат и газираните и алкохолните пијалаци, кои денес се подостапни од кога било порано.
Оваа снимка потсети на фотографија што своевремено кружеше на интернет, а прикажуваше летување во Хрватска во текот на осумдесеттите години од минатиот век.
Таа беше објавена на Фејсбук страницата „Nostalgija“ и открива време во кое луѓето на одмор, според мислењето на многумина, биле поопуштени, побезгрижни и без потреба да се докажуваат.
На плажата нема лежалки, а многумина немаат дури ни пешкири. Бидејќи немало интернет, луѓето разговарале, се дружеле и го поминувале времето заедно. Многумина забележале и дека тогашните плажи биле поедноставни и подостапни за сите, без претворање на летувањето во уште еден начин за заработка. Лежалките и чадорите за сонце не биле неопходни, а самата помисла дека местото покрај морето дополнително се наплаќа и денес за многумина е незамислива.
„Ќе излезеш од морето и така мокар ќе легнеш на песокот. И, ете чудо, ќе преживееш“, напишал еден корисник. Друг додал: „Никаде лежалки, никаде чадори за сонце, и јас така летував и беше прекрасно“.
Во коментарите се нижеа сеќавања на некои други времиња: „Нема пешкири, нема лежалки, нема заштитен фактор 50, нема чадори за сонце. Четворица седат на еден душек, не им е тесно, разговараат, се смеат, се дружат, свртени се едни кон други, задоволни и благодарни. Тоа беа некои минати, похумани и побогати времиња, кои денес изгледаат речиси нереално, како разгледница“, напишал еден корисник. Друг додал: „Плажа без лежалки и чадори за сонце – морето, сонцето и задоволството беа единственото што беше важно“.
Многумина истакнаа дека и денес чувствуваат носталгија за тој период. „Ни беше убаво. Никогаш повеќе не се врати тој опуштен и нормален живот. Немавме многу, но бевме задоволни“, напишал еден корисник. Друг порача: „Имаше место за сите, а не само за оние со длабок џеб. Немаше лежалки ниту чадори за сонце“.
