Во последно време состојбата со недвижностите изгледа како да сме се вратиле во некое далечно време кога само најбогатите можеле да си дозволат дом, а сите останати можеле да добијат некоја „куќичка“ на нивниот имот во која би можеле привремено да живеат.
Според достапните анализи, цените на недвижностите во Македонија во последните години значително пораснаа, па купувањето куќа за сума од 350.000 евра во многу случаи би значело сериозна инвестиција. Затоа, кога ќе наидеме на приказна дека некој купил дури 62 куќи за само 350.000 евра, невозможно е да не застанеме и да се запрашаме.
Токму тоа го направил еден холандски пар кој, наместо вообичаен стан или куќа, одлучил да инвестира во нешто многу поголемо и многу поризично: напуштено село во северна Шпанија, со десетици празни куќи и без ниту еден жител.

Приказната звучи како бајка, но зад неа стои сосема конкретен план и, како што се покажало, сума пари што е речиси еднаква на цената на три просечни станови во Скопје.
Купиле цело село за 350 000 евра
Маике Герц и Тибор Штраус за околу 350.000 евра купиле поголем дел од селото Барсена де Буреба, вклучувајќи 62 куќи.
До селото дошле преку агенцијата „Aldeas Abandonadas Real“, специјализирана за продажба на напуштени села и други рурални недвижности.

Елвира Фафијан, која ја води агенцијата, за „Express.co.uk“ објаснила дека парот им се обратил бидејќи барале токму такво место – големо, со многу куќи и земјиште, доволно далеку од големите градови.
Единствената, но затоа прилично голема пречка била состојбата во која се наоѓало селото. Барсена де Буреба било празно повеќе од четириесет години, а куќите ги затекнале речиси како урнатини: вандали однеле сè што можело да се однесе, вклучувајќи ги и прозорските рамки.
Во моментот на купувањето, селото немало ниту електрична енергија ниту водовод.
И покрај тоа, Маике и Тибор одлучиле селото да го претворат во еколошка заедница која еден ден би требало да биде целосно самоодржлива.
Заедно со своите две ќерки, Триса и Рива, поминувале цели денови во селото, каде што започнале да ги обновуваат куќите, а поставиле и соларни панели и систем за филтрирање вода од блиската река.

Нивниот постојан дом во тоа време и понатаму останал во Амстердам, бидејќи селото сè уште не било подготвено за траен живот.
Подоцна се вклучиле и други семејства
Според зборовите на парот, проектот во меѓувреме се проширил и на други семејства. Маике за „El Periódico de España“ изјавила дека во Амстердам се сретнале со четири семејства заинтересирани за преселување.
Зад целиот потфат стои идеја поголема од самата обнова на старите куќи. Маике и Тибор објасниле дека сакаат да ги инспирираат луѓето и да понудат решение за проблемот со исцрпеното земјиште, бидејќи осиромашената почва со помалку органска материја и органски јаглерод задржува помалку вода, што придонесува за суши.
За нив, Барсена де Буреба треба да стане доказ дека овој циклус може да се запре – барем на едно мало, конкретно место.
Еден детаљ од селото особено го привлекува вниманието на идните нови жители: романичката црква, која денес е делумно во урнатини, но е доволно вредна што за нејзината обнова се заинтересирале многумина во Холандија.
Маике изјавила дека не знае дали обновата ќе биде изводлива, но дека црквата, која е во сопственост на Надбискупијата Бургос, еден ден би можела да стане центар за млади или постари луѓе, односно простор за заедницата, а не само верски објект без функција.

Поради иселувањето сè повеќе вакви села
Барсена де Буреба не е единствен случај на шпанскиот пазар на недвижности. Агенцијата „Aldeas Abandonadas“ во моментот на објавувањето во својата понуда имала уште околу четириесет села и селски населби низ целата земја, најголем дел сместени во Галиција, каде што иселувањето од руралните области со години отвора простор токму за вакви, малку несекојдневни купувања.
За Маике и Тибор, патот од напуштено село до жива заедница очигледно е долготраен процес кој вклучува поправка на куќите, обезбедување вода, организирање одгледување храна и, пред сè, многу трпение.

Меѓутоа, примерот на парот кој за цена на три просечни скопски станови купил шеесетина куќи, иако напуштени, останува еден од оние ретки потсетници дека недвижностите не мора секогаш да значат исто – ниту според цената, ниту според размерот на она што може да се добие за тие пари.














