Научниците сметаат дека ваквиот начин на обработка на звуците е резултат на еволуцијата.
Мачките се познати по тоа што внимателно ги набљудуваат своите сопственици, а многумина се убедени дека одлично ги разбираат човечките чувства. Сепак, ново истражување покажува дека реалноста не е толку едноставна. Научниците утврдиле дека мачките не можат да ги разликуваат човечките емоции само врз основа на гласот, па така смеењето, плачењето, викањето и криците за нив звучат речиси идентично, пишува „Daily Mail“.
Повеќето припитомени животни, како кучињата или козите, развиле способност да го препознаваат емоционалниот тон на човечкиот глас. Кај мачките, пак, е забележана поинаква реакција. Човечкиот глас кај нив речиси секогаш предизвикува зголемена будност, но не е важно дали пренесува среќа, тага, страв или лутина.
Истражувачите сакале да проверат дали мачките можат да ги препознаат четирите основни човечки емоции – среќа, тага, страв и лутина – исклучиво преку слушање на гласот.
Во истражувањето учествувале 20 домашни мачки, кои во своите домови слушале однапред снимени звуци на смеење, плачење, врескање и повици. За време на експериментот, научниците ја следеле положбата на телото, ушите и опашката, движењето на очите, како и целокупното однесување на животните.
Речиси сите мачки покажувале умерено зголемено ниво на стрес – зениците им биле проширени, ушите свртени настрана, а опашката благо им треперела. Интересно е што истата реакција се појавувала без разлика која емоција ја слушале.
Истражувачите дополнително набљудувале и во која насока мачките ја вртат главата, бидејќи тоа може да открие која половина од мозокот обработува одреден звук. За разлика од предењето или лаењето, кои активираат различни мозочни хемисфери, човечките емоционални вокализации не предизвикале никаков карактеристичен образец.
Авторите нагласуваат дека тоа не значи дека мачките воопшто не ги разбираат луѓето. Претходни истражувања покажале дека тие многу добро ја препознаваат емоционалната состојба на своите сопственици кога, покрај гласот, можат да го набљудуваат и изразот на лицето, говорот на телото и другите познати сигнали.
Се чини дека, кога станува збор за непознати гласови, мачките повеќе внимание посветуваат на интензитетот на емоцијата, отколку на тоа за каква емоција станува збор.
Научниците сметаат дека ваквиот начин на обработка на звуците е резултат на еволуцијата. Како животни кои истовремено се и предатори и потенцијален плен, мачките развиле стратегија прво брзо да ја зголемат својата будност, а дури потоа да ја проценат природата на можната закана.
Токму затоа тие на човечките гласови најпрво реагираат со зголемена внимателност, а дури потоа се обидуваат да проценат што навистина се случува.
