Можеби единствената необична работа поврзана со скромната девојка по име Ваља Жбичкина бил датумот на нејзиното раѓање. Таа дошла на свет на 7 ноември 1917 година, речиси во истиот момент кога избила револуцијата.

Меѓутоа, она што навистина ја издвојувало било нејзиниот неисцрпен оптимизам и способноста да се насмее во апсолутно секоја ситуација. Со својата заразна смеа умеела да ги расположи сите околу себе.

Патот од фабриката до вилата на водачот

Кога на само 18 години се вработила во една московска фабрика, Ваља добила целосно неочекувана понуда. Требало да ја поставува масата за самиот Јосиф Сталин во една од неговите луксузни викендички во местото Зубалово.

Тајната на ова ненадејно унапредување се криела во тоа што убавата и млада работничка ја забележал шефот на обезбедувањето на големиот водач, Николај Власик. Најверојатно сакал да ја гледа многу почесто, па смислил едноставен и лукав план за да биде во негова близина.

Како и на многу девојки од тоа време, Сталин ѝ бил апсолутен идол и божество. Се раскажува дека на новото работно место пристигнала носејќи меѓу личните работи разгледница со неговиот портрет, која љубоморно ја чувала.

За нејзина голема среќа, во куќата ја дочекале исклучително срдечно, па ништо не ја спречувало младата слугинка да се смее на сè и сешто и на тој начин бескрајно да го забавува најблиското опкружување на најмоќниот владетел.

Презимето Истомина го добила дури по венчавката. Експертите кои детално го проучуваат периодот поврзан со историјата на Советскиот Сојуз и денес не се целосно сигурни дали оваа девојка веќе била во брак кога почнала да работи во резиденцијата, или својата врска со воениот службеник по име Иван Истомин ја официјализирала нешто подоцна.

Откако се покажала во најдобро можно светло во Зубалово, Ваља добила покана да премине да работи во омилената викендичка во Кунцево. Таму многу брзо напредувала до позицијата домаќинка, но набрзо за сите вработени станала едноставно „Газдарицата“. Така ја нарекувале зад нејзиниот грб, иако таа никогаш не вршела никаков притисок врз Сталин, ниту на кој било начин се обидувала да манипулира со него и неговите одлуки.

Ноќи поминати во тајност

Сè се променило едно обично утро, кога обезбедувањето сосема случајно видело како таа тивко и незабележливо излегува од неговата спална соба. Отприлика од тој пресвртен момент, тивката и неверојатно скромна Ваља станала посебна личност за него.

Телохранителите години подоцна се присетувале како всушност се одвивале работите во куќата и откриле дека преку ден таа носела садови и посветено си ја вршела работата, а ноќе му станувала жена.

Интересно е што со годините нејзината убавина воопшто не доаѓала до израз, ниту пак добила некој посебен женски шарм по кој би се издвојувала. Немала ниту трошка амбиција, па така скромната домаќинка само еднаш побарала нејзините двајца браќа да се вработат и за ништо друго не сонувала. Живеела и повеќе од добро, а била единствената од целиот државен врв и опкружувањето која имала неограничен пристап до владетелот и дење и ноќе.

За разлика од последната законска сопруга, која се викала Надежда Алилујева, оваа жена воопшто не била конфликтна личност. Напротив, била послушна, неверојатно прилагодлива и со многу блага природа.

Можно е токму благодарение на нејзините смирувачки особини и самиот водач на народот малку да омекнал, да почнал многу повеќе да се смее, да се шегува и да биде во значително подобро расположение отколку порано. Така живееле во совршен склад и хармонија цели дваесет години, од моментот кога таа стапила во неговиот дом па сè до неговата смрт.

Животот по големиот водач

Кога тој починал, се чинело дека никој на светот не ја поднел потешко огромната загуба од неа. Луѓето од обезбедувањето буквално не можеле физички да ја одвојат од телото на починатиот додека таа силно го прегрнувала и гласно плачела пред сите.

Секако, сосема очекувано токму неа ѝ ја довериле најтешката задача – да го подготви телото за последното испраќање. Таа едноставно не би дозволила никој друг да ѝ пречи додека последен пат се простувала од најважниот маж во нејзиниот живот, а во тој момент имала само 36 години.

По погребот, Ваља останала мирно да живее со својот законски сопруг и повеќе ниту еден ден во животот не морала да работи. Добивала специјална државна пензија, педантно го одржувала скромниот стан и малата викендичка, и останала врвна домаќинка до крајот на својот живот.

Соседите редовно тврделе дека парот живеел во исклучително добра хармонија и дека буквално никогаш не се карале, па никој од околината немал ниту еден лош збор да каже за неа.

Починала на 77-годишна возраст како последица на тежок мозочен удар, а точно шест години по неа починал и нејзиниот сопруг. Дали оваа незабележлива и прекрасна жена навистина заземала посебно место во срцето на немилосрдниот владетел или само му ги носела чиниите, веројатно засекогаш ќе остане голема историска мистерија.

Сепак, многу луѓе кои и денес го анализираат нејзиниот необичен живот истакнуваат дека тоа сигурно била љубов на некој нејзин целосно уникатен начин, бидејќи моќните мажи често најмногу ги ценат жените покрај кои можат да бидат токму она што се и кои не бараат ништо за возврат.