Канадските експерти објавија извештај за катастрофалното нуркање на подморницата Титан кон останките од Титаник, истакнувајќи бројни структурни и дизајнерски недостатоци кои довеле до имплозијата и загинувањето на сите патници.
Канадските експерти за безбедност објавија извештај за последното патување на подморницата „Титан“, која во јуни 2023 година имплодираше за време на нуркање кон потонатиот брод Титаник.
Во извештајот се наведува дека подморницата имала „структурни недостатоци“ во материјалот што бил користен за трупот, како и дека американската компанија не го тестирала целосно новиот дизајн на пловилото.
Загинаа пет лица
Според извештајот, компанијата „Оушн Гејт“ не ги разбирала доволно ризиците поврзани со речиси нетестираната подморница.
Подморницата долга 6,7 метри, изработена од јаглеродни влакна, потона под површината на Атлантскиот Океан во јуни 2023 година на пат кон остатоците од Титаник.
Губењето на комуникацијата со петтемина патници предизвика меѓународна потрага, во која Канада и САД ги ангажираа сите расположливи ресурси.
Компанијата ОушнГејт организираше туристички експедиции до потонатиот Титаник, бродот што во 1912 година удри во санта мраз и потона.
Во подморницата се наоѓаа британскиот истражувач и пилот Хамиш Хардинг, британско-пакистанскиот бизнисмен Шахзада Давуд и неговиот син Сулејман, францускиот нуркач Пол-Анри Наржоле и основачот на ОушнГејт, Стоктон Раш.
„Бројни недостатоци во дизајнот“
Само неколку дена подоцна, истражителите ги пронајдоа остатоците од пловилото на околу 640 километри од брегот на Њуфаундленд и заклучија дека сите патници загинале веднаш кога подморницата имплодирала во близина на Титаник.
Во извештајот, Канадскиот одбор за безбедност во транспортот (TSB) наведува дека „бројните недостатоци во дизајнот“ на подморницата, како и пристапот на компанијата, биле клучни фактори што довеле до катастрофата.
„Не постоел преседан за нуркање на подморница изработена од јаглеродни влакна во длабок океан, а компанијата и интерно и јавно признаваше дека нејзиното работење носи ризици“, наведуваат инспекторите.
Компанијата со седиште во американската сојузна држава Вашингтон изработила два модели на Титан во размер 1:3 за тестирање на отпорноста на притисок. Биле спроведени вкупно шест тестови, од кои два биле неуспешни.
„Вообичаена инженерска практика би била моделите во природна големина да поминат низ стотици или илјадници циклуси на тестирање“, наведуваат експертите.
Сепак, Оушн Гејт спровела релативно мал број тестирања на конечната верзија на пловилото.
Во извештајот се додава дека кај конвенционалните подморници се користат различни материјали и конструкциски решенија за да се зголеми безбедноста при работа на големи длабочини.
„Системот за предупредување не бил тестиран“
Инспекторите го опишаа дизајнот на Титан како „иновативен“, но утврдија дека конструкцијата и тестирањето не ги следеле стандардните инженерски практики.
Истражителите пронашле и структурни недостатоци кои го ослабиле интегритетот на пловилото, како и повеќе случаи во кои можело да дојде до оштетување.
Иако подморницата успешно завршила 13 нуркања, „наталожените слабости во материјалите“ значеле дека 14-тото патување било фатално.
Системот за акустично следење, кој требало да ја предупреди екипажот за можен дефект или откажување на конструкцијата, не бил тестиран. Според извештајот, кога се случила катастрофата, системот не функционирал како што било предвидено.
Во јули 2023 година, Оушн Гејт објави дека ги прекинува сите истражувачки и комерцијални активности.















