Владета Јеротиќ бил психијатар и академик, а ни остави одговори на многу прашања за христијанството и човекот. Една особина ја сметал за божествена, но до неа не е лесно да се дојде.
Владета Јеротиќ, српски академик, психијатар и автор на многу книги за животни, теолошки и психолошки теми, зад себе оставил бројни мудрости кои можеме да ги примениме во секојдневниот живот. Целата негова кариера била обележана со размислувања за човековата душа и ум, како и за духовноста. За тоа, меѓу другото, пишувал во книгата „Христијанството и психолошките проблеми на човекот“.
Кога станува збор за доблестите кои се многу важни и вредни за човекот, Јеротиќ ја истакнувал смиреноста како една од најтешките христијански доблести:
„Може да ви се случи да видите навидум смирени луѓе, но тоа не значи дека тие навистина ја познаваат смиреноста. Има луѓе кои се интровертни, кои инаку не се склони ниту кон кавги, ниту кон бурни реакции. Но тука треба да се прави разлика, бидејќи тоа не е смиреност“, вели Владета Јеротиќ, па додава:
„Смирението е кога во себе ќе победиш многу нешта за кои знаеш дека не се добри, па долго време се бориш со тоа. Тешко е воопшто да се замисли вистинско смирение, дури и во некој добар голем манастир. Имало религиозни луѓе кои на крај се плашеле од смртта. Христијанството ни го даде тоа како идеал да се обидеме да постигнеме целосен мир, барем за одредено време. А трагањето по мир е тежок задача на која ѝ се посветуваме во текот на целиот живот, но тоа никако не значи дека треба да застанеме и да престанеме да се трудиме. Кога срцето е исполнето со внатрешен мир, животот е облечен во радост и леснотија. Затоа, иако е тешко да се постигне смирение, постојано треба да работиме на него и да го развиваме како наша доблест“, напишал Јеротиќ.
И отец Тадеј порачувал: „Смирението е божествена особина. Смирение каде и да царува, било во семејството или во општеството, каде и да е, тоа секогаш зад себе излева божествен мир и радост“.
