Бројот на отчукувања на срцето во минута може да открие многу за моменталната состојба на организмот, но и за здравјето на срцето и крвните садови. Иако многумина не му посветуваат внимание, пулсот е еден од најважните показатели за тоа како функционира телото.
Нормалниот пулс кај возрасните лица најчесто се движи меѓу 60 и 100 отчукувања во минута, но оваа бројка не е иста за сите. На пулсот влијаат бројни фактори – возраста, физичката подготвеност, пушењето, стресот, кардиоваскуларните заболувања, покачениот холестерол и дијабетесот. Одредени лекови, како и телесната температура, положбата на телото и нивото на физичка активност, исто така можат да предизвикаат промени во срцевиот ритам.
Кај здрави возрасни лица, пулсот во мирување најчесто изнесува меѓу 60 и 80 отчукувања во минута. Кај спортистите и физички активните луѓе, тој може да биде и понизок, бидејќи нивното срце работи поефикасно. Од друга страна, пулс до 100 отчукувања во минута сè уште се смета за горна граница на нормалата.
Сепак, експертите предупредуваат дека постојано висок пулс не треба да се игнорира. Доколку пулсот во мирување редовно надминува 100 отчукувања во минута, тоа може да биде знак за тахикардија – состојба при која срцето чука пребрзо. Таквата состојба може да биде поврзана со стрес, анксиозност, срцеви заболувања, проблеми со тироидната жлезда или други здравствени нарушувања.
Особено внимание треба да се обрне ако забрзаниот пулс е проследен со симптоми како вртоглавица, несвестица, болка во градите, замор или отежнато дишење. Во такви ситуации, лекарите советуваат задолжително да се побара медицинска помош.
Одредени проблеми може да укажуваат и на невообичаено низок пулс. Иако кај спортистите тоа често е нормално, кај други луѓе може да биде знак за нарушувања во работата на срцето или проблеми со циркулацијата.
Лекарите нагласуваат дека пулсот не треба да се набљудува изолирано, туку како дел од целокупната состојба. Затоа, редовното следење на срцевиот ритам може навреме да предупреди на потенцијални проблеми и да помогне во превенција на посериозни заболувања.
