Меѓутоа вистината е дека агресивноста кај малите деца е честа појава, зад која речиси секогаш стојат предвидливи и разбирливи причини.

Зошто малите деца удираат?

Кога силните емоции не можат „да најдат“ излез преку зборови, тие често избиваат во форма на физичка реакција. Додека возрасните знаат како помирно да изразат што чувствуваат, малите деца сè уште го немаат тоа ниво на разбирање ниту доволно развиен речник. Тие доживуваат интензивни чувства како лутина, возбуда и љубомора, но не знаат како да се справат со нив. Бидејќи им недостига емоционална регулација, нивните чувства излегуваат преку постапки, а не преку зборови.

Делот од мозокот одговорен за самоконтрола и донесување одлуки кај малите деца сè уште не е целосно развиен. Тоа значи дека тие природно ќе реагираат пред да размислат. Кога нешто не е како што тие посакуваат, реакцијата е моментална, па ударот станува начин на кој ја изразуваат фрустрацијата.

Веројатно сте забележале дека децата стануваат посклони кон агресивно однесување кога патувате или кога се наоѓате на места со многу луѓе. Брзите, хаотични и непознати средини можат брзо да ги преоптоварат малите деца, предизвикувајќи раздразливост што може да се манифестира и преку удирање.

Понекогаш наједноставното објаснување е и точното. Мало дете кое е гладно, жедно или изморено многу поверојатно ќе реагира со удар. Во такви моменти, она што изгледа како проблем во однесувањето всушност е само знак дека основните физички потреби не се задоволени. Кога кај детето ќе се намали нивото на толеранција, реакциите стануваат значително поинтензивни.

Како правилно да реагирате и да му помогнете на детето?

Начинот на кој родителот реагира на ударите на детето е поважен од самата детска постапка. Она што родителите никогаш не треба да го направат е да возвратат со удар или да станат агресивни. Таквата реакција само дополнително ја комплицира ситуацијата. Наместо тоа, експертите советуваат да се преземат следниве чекори.

Останете смирени. Иако тоа е полесно да се каже отколку да се направи, ова е најважниот чекор во контролирањето на детската агресија. Кога вие сте смирени, детето ја чувствува вашата смиреност, што му помага и самото да ги регулира сопствените емоции и да се смири.

Задржете сериозен израз на лицето. Вашата насмевка во тој момент детето може да ја протолкува како охрабрување или одобрување. Внимавајте никогаш да не се смеете кога детето ќе ве удри, туку пристапете му со сериозен, но не и лут израз на лицето.

Пренасочете го однесувањето на детето. Наместо само да му кажувате на детето што не смее да прави, покажете му што треба да направи. Научете го нежно да ја допре кожата наместо да удира. Покажете му што значи благ допир. Најважно од сè, водете сметка за неговите потреби и помогнете му да ги именува своите чувства. Затоа, следниот пат кога ќе се најдете во ваква ситуација, сетете се на овие совети.