Станува збор за идеја која денес се опишува како емоционална интелигенција, а истражувањата потврдуваат дека начинот на кој се однесуваме кон другите е еден од најдобрите показатели за таква интелигенција, подеднакво важна како и когнитивните способности за квалитетот на животот и односите.

Мислата на Толстој за интелигенцијата и добрината

Во една објава на ТикТок, Хуан де Медеирос, кој на својот профил се занимава со филозофски теми, му го припишал на Толстој следниов цитат: „Колку е човекот поинтелигентен, толку повеќе добрина наоѓа кај другите. Зашто ништо не го збогатува светот како добрината. Таа го прави загатливото јасно, тешкото лесно, а здодевното ведро.“

Де Медеирос смета дека Толстој верувал оти интелигентните луѓе не се плашат да бидат добри. Тој ја истакнал и познатата изрека дека „кон другите треба да се однесуваме онака како што би сакале тие да се однесуваат кон нас“. Додал дека „другите можеби нема да ги исполнат вашите очекувања, но вие можете да се однесувате достоинствено, со сочувство и емпатија и така да станете личност каква што сакате да видите во светот“.

„Да се поседува емоционална интелигенција значи да се гледа доброто кај другите. Тоа е она што го мислел Толстој — да бидеш интелигентен значи да бидеш добар“, заклучил тој.

Четири клучни особини на емоционалната интелигенција

Психологот д-р Тод Хелвиг истакнува дека лицата со висока емоционална интелигенција имаат подобри меѓучовечки односи, подобри се родители и генерално се поуспешни во кариерата. Тој тврди дека високата емоционална интелигенција се темели на четири особини: самосвест, самоконтрола, емпатија и вештина за градење односи.

Хелвиг ја дефинира самосвеста како способност да се препознае сопствената емоционална состојба и потоа да се регулираат тие емоции, што никогаш не е лесно, особено кога чувствата се интензивни. Способноста за емпатија, од друга страна, подразбира препознавање на туѓите емоции, дури и кога нивните животни искуства значително се разликуваат од нашите.

Тој заклучува дека „работата на себе секогаш се исплати“, а развојот на сопствената емоционална интелигенција истовремено е и вложување во односите кои ни се најважни.

Како да се развијат сочувство и самосвест

За да изградиме емоционална свест, треба да вежбаме емпатија во секоја прилика. Како што забележала Ракел Олсон во една објава на ТикТок, „со вежбање емпатија стекнуваме моќ“, но ја губиме ако дозволиме таа моќ „да ни удри во глава“.

Клучен чекор кон повисока емоционална интелигенција е и престанокот на осудување на сопствените чувства. Важно е да се разбере дека емоциите не се „добри“ или „лоши“, тие едноставно постојат. Не треба строго да се осудуваме себеси поради тоа како се чувствуваме, ниту пак другите поради нивните чувства.

Кога се појавуваат тешки емоции, корисно е да се застане за момент и длабоко да се вдише. Поставете си го прашањето: „Зошто се чувствувам вака?“ Пристапот кон сопствените емоции со блага љубопитност е еден од начините на кои можеме да покажеме сочувство кон себеси, дури и во тешки моменти.

Клиничката социјална работничка Кристин Варго смета дека „почетниот чекор кон исцелување е освестување на сопствените чувства. Откако ќе станете свесни за своите обрасци и однесувања поврзани со емоциите, тогаш можете да почнете да размислувате за нив со љубопитност“.

Токму таквиот отворен и љубопитен однос кон сопствениот внатрешен свет ја гради емоционалната интелигенција на која укажувал Толстој, а покажувањето благост кон себеси и кон другите, без осудување, е знак на длабока и нијансирана интелигенција.