Според неговиот модел, пирамидата на Куфу (Кеопс) била изградена со помош на „рабна рампа“ - рампа по должината на надворешните рабови која постепено се пополнувала со поставување на секој нов слој камен.

Таквиот пристап им овозможил на работниците постојано да подигаат околу 2,3 милиони блокови, без потреба од масивни надворешни структури кои би барале огромни количини на дополнителен материјал.

Логично објаснување

Компјутерските симулации покажуваат дека блоковите можеле да се поставуваат на секои шест минути. Со таа брзина, самата пирамида би била завршена за 14 до 21 година. Ако се земат предвид вадењето камен, транспортот по Нил и одморот за работниците, периодот се протега на 20 до 27 години, што пак се совпаѓа со историските проценки за владеењето на фараонот Куфу.

„Технологијата на Старото Кралство ги исклучуваше железните алатки, тешкиот транспорт на тркала и сложените макари, но вклучуваше бакарни длета, санки подмачкани со вода, јажиња, лостови, земјени работи и баржи на Нил“, пишува авторот на студијата.

Неговата теорија, исто така, нуди логично објаснување за мистериозните празни места претходно откриени во пирамидата со помош на технологија за снимање. Росел Роиг го опишува процесот како „спирален пат формиран со изоставување и пополнување на околните слоеви“, што значи дека делови од надворешните слоеви биле привремено оставени отворени за да служат како пат, а потоа пополнети.

За разлика од многу претходни претпоставки, овој модел барем нуди мерливи физички маркери што археолозите можат да ги истражат, како што се специфични модели на абење на аглите и ознаки каде што рампите последователно биле пополнети.

Ако оваа теорија се докаже, тоа ќе значи дека едно од Седумте чуда на антиката, високо 138,5 м (првично 146,6 м), не било изградено само со сурова енергија, туку со генијален инженерски систем, дизајниран да исчезне во самата зграда.