Целта не е да се ограничи доаѓањето на туристите, туку да се поттикне поодговорно и пообѕирно однесување на посетителите.

Помали туристички групи на Капри

На островот Капри, каде што живеат околу 13.000 жители, во текот на летото дневно пристигнуваат и до 50.000 туристи. Поради тоа, од ова лето организираните туристички групи ќе бидат ограничени на најмногу 40 лица. За групи поголеми од 20 лица се забранети разгласите, а водичите мора да користат слушалки за посетителите. Исто така, повеќе нема да смеат да користат впечатливи чадори или натписи за собирање на групите, туку дискретни ознаки. Самостојните посетители нема да бидат погодени од новите правила, а властите истакнуваат дека оние што ќе останат на островот подолго можат да ја доживеат помирната и поавтентична страна на Капри.

Забрана за поставување тераси во старото јадро на Фиренца

Во Фиренца проблемот со пренатрупаните улици доведе до забрана за надворешно поставување маси и тераси на 60 улици во историското јадро кое е под заштита на УНЕСКО, вклучувајќи области како Понте Векио и Пјацале дељи Уфици. На уште 73 улици воведени се построги правила, како забрана за пластични церади, реклами и силно осветлување. Иако некои локални жители ја поддржуваат мерката бидејќи ги намалува гужвите и го олеснува пристапот за итните служби, други сметаат дека тоа не е долгорочно решение за проблемот со масовниот туризам и дека би можело да им наштети на угостителите.

Побавен и поодговорен туризам во Доломитите

Слично се случува и во селото Санта Мадалена во долината Вал ди Фунес во Јужен Тирол, кое стана вирално на социјалните мрежи поради спектакуларниот поглед кон црквата и врвовите Одле. Во текот на сезоната селото прима околу 600 посетители дневно, главно еднодневни излетници кои доаѓаат само за да го фотографираат местото. За да се намали сообраќајот и гужвите, од мај оваа година туристите ќе мора да паркираат подалеку од центарот и да платат паркинг, а до црквата ќе може да се стигне само пеш. Посетителите и понатаму се добредојдени, но локалната заедница сака да поттикне побавен, поодговорен туризам, престој во селото и запознавање со локалната култура и природа, наместо брзо фотографирање и заминување.

Овие промени покажуваат како популарните дестинации сѐ повеќе се приспособуваат на предизвиците на масовниот туризам. Наместо целосно ограничување на доаѓањата, акцентот се става на подобра организација на просторот и поттикнување на посетителите на побавно и попромислено истражување на местата што ги посетуваат. Ваквиот пристап може да помогне во зачувување на единствениот карактер на овие дестинации, а на туристите истовремено да им понуди поквалитетно и поавтентично искуство.

Во крајна линија, одговорното однесување на посетителите станува еднакво важно како и мерките што ги воведуваат локалните заедници. Со оглед на тоа што патниците сѐ повеќе ги привлекуваат дестинации што не се пренатрупани, ваквите ограничувања би можеле да се покажат како многу успешно решение.