Со децении разликите во болката помеѓу мажите и жените често се припишуваат на психолошки, емоционални или социјални фактори. Поради тоа, постојаната болка кај жените често се занемарува. Сепак, студија на еден истражувачки тим посочува дека имунолошкиот систем може да игра улога во тоа зошто закрепнувањето од болка се разликува кај мажите и жените.

Но, неодамнешната студија посочува дека имунолошките клетки може да бидат клучни за помагањето во решавањето на болката, а разликите во тоа како функционираат овие клетки помеѓу мажите и жените може да влијаат врз тоа колку брзо исчезнува болката.

Хормони и имунолошки клетки

За да го проучат овој процес, истражувачите комбинирале експерименти кај глувци со податоци од луѓе што биле вклучени во сообраќајни незгоди. Овој вид повреда е чест предизвикувач за долготрајна мускулно-скелетна болка, што го прави идеална ситуација за проучување на начинот како акутната болка станува хронична.

Се фокусирале на специфична молекула наречена „интерлеукин-10“ (ИЛ-10), која помага во намалувањето на воспалението, мерејќи ги нејзините нивоа и кај глувци по повреда на кожата и кај луѓе во одделот за итни случаи по сообраќајна несреќа. Изненадувачки, откриле дека ИЛ-10 не само што го смирува воспалението, туку и комуницира директно со нервните клетки што чувствуваат болка за да ги исклучи. Со други зборови, ИЛ-10 помага болката да исчезне.

Утврдиле дека ИЛ-10 е произведена главно од еден вид имунолошки клетки наречени моноцити, кои циркулираат во крвта и патуваат до повредените ткива. И кај глувците и кај луѓето откриле дека мажите обично побрзо закрепнувале од жените. Причината лежи во тоа како се однесуваат моноцитите по повредата. Кај мажите, овие имунолошки клетки имале поголема веројатност да произведуваат ИЛ-10, а кај жените овој одговор бил помалку изразен.

Важно е што откриле и дека тестостеронот влијае врз тоа колку ИЛ-10 произведуваат овие имунолошки клетки. Повисоките нивоа на тестостерон кај мажите промовирале поголемо производство на IИЛ-10 од страна на моноцитите.

Ова откритие покажува дека хормоналните сигнали ја поттикнуваат способноста на телото природно да ја исклучи болката по повредата.

Резултатите укажуваат на промена во начинот на кој научниците размислуваат за болката: наместо да го гледаат имунолошкиот систем само како двигател на болката, тој може да биде и клучен играч во нејзиното решавање. Разликите во функцијата на имунолошките клетки би можеле да објаснат зошто некои луѓе побрзо закрепнуваат од повредата, додека други развиваат хронична болка.