Командантот на шведските вооружени сили, генерал Михаел Клаесон, на Шведската безбедносна конференција во Сален презентирал хипотетичко сценарио во кое руските сили би можеле привремено да окупираат еден од островите во Северниот архипелаг на Шведска за да ги ескалираат тензиите во Балтичкото Море и да ја тестираат решителноста на НАТО.
Според извештајот на порталот „The Baltic Sentinel“, Клаесон нагласил дека таквата акција би била ограничена и краткорочна, а не насочена кон долгорочна окупација на територијата. Наместо тоа, целта би била политичка и стратешка. „Оправдувањето за таков потег би можело да вклучува политички пораки, како што е претставување на акцијата како неопходна за заштита на морскиот сообраќај или обезбедување „слобода на пловидба“ во Балтичкото Море“, рекол Клаесон.
Тој додал дека сценариото е исклучиво шпекулативно, а не директно предупредување за претстојна закана и дека целта на таквата операција веројатно не е да се одржи територијална контрола, туку да се тестира одговорот на НАТО, пишува „United24media“.
„Станува збор за тестирање на брзината и единството на алијансата, особено нејзината способност за брзо и колективно делување според Член 5, клаузулата за заемна одбрана на алијансата“, објаснил генералот.
Клаесон ги истакнал ризиците од тактиките на „сива зона“ и хибридните методи. „Иако директната војна меѓу Русија и НАТО е малку веројатна бидејќи Русија разбира дека би се соочила со пораз во конвенционален воен конфликт, поверојатен тек на дејствување е постепена ескалација со хибридни тактики. Овие тактики се дизајнирани да останат под прагот на отворено војување, а воедно да постигнат стратешки ефекти“, рекол тој.
Тој нагласил дека противниците би можеле да ја искористат неизвесноста, правната двосмисленост и политичкото двоумење. „Ако НАТО не успее одлучно да одговори на ограничениот упад, тоа би можело да испрати сигнал и до поединечни држави-членки дека на НАТО му недостасува капацитет или единство на делување“, додал тој. Привремената окупација на мало подрачје, како островот во балтичкиот регион би била во согласност со оваа стратегија, додал Клаесон: „Таква акција би можела да послужи како „симболична демонстрација на сила“,по што би следувал период на чекање за да се набљудува одговорот на НАТО“.
Поради зголемените тензии во регионот, шведските и финските власти веќе подолго време предупредуваат на системско попречување на ГПС сигналите во Балтичкото Море, што го припишуваат на руските сили. Како резултат на тоа, сè повеќе цивилни бродови и авиони се свртуваат кон стари, несателитски навигациски системи.
Истовремено, НАТО се подготвува за големата вежба „Steadfast Dart-2026“, која ќе го тестира брзото распоредување и движење на силите за реакција. Според германскиот Бундесвер, вежбите ќе се одржат од јануари до март 2026 година, првенствено во Германија, Турција, Италија и Шпанија. Ќе учествуваат околу 10.000 војници од Италија, Грција, Германија, Чешка, Шпанија, Литванија, Бугарија и Турција, со дополнителна поддршка од Франција, Белгија и Обединетото Кралство.
