Во сенката на модерните згради и туристички атракции што го обликуваат центарот на Скопје, едно од најнеобичните и најмалку видливите сеќавања на минатото останува тивок сведок на бурните настани од средината на Втората светска војна.
Тоа е споменикот „Бомба“ — скулптура сместена во паркот пред Националната радио телевизија, во непосредна близина на Младинскиот културен центар (МКЦ), чии автори се Александар Никољски и Владимир Пота. Иако на прв поглед делува како апстрактна скулптура, овој споменик е директно поврзан со една од најзначајните и најтајни партизански активности за време на Втората светска војна.
„Бомба“ е посветен на илегалната работилница за оружје и муниција која започнала со работа во 1941 година. Таа била сместена во куќа во Скопје на улица Пајкова број 2, некогашниот дом на механичарот и партизански соработник Серафим Видевски, и функционирала во целосна тајност, снабдувајќи го партизанскиот отпор со оружје и експлозивни средства во услови на строга окупациска контрола. Оваа работилница претставувала клучна точка во мрежата на антифашистичкиот отпор во градот.
По катастрофалниот земјотрес во 1963 година, куќата во која се наоѓала работилницата била урната. Сепак, подрумот – просторот каде што се одвивала најопасната и најтајна активност – бил сочуван и подоцна интегриран во новоизградената зграда на Комерцијална банка, со што се задржал барем дел од физичкото сведоштво за оваа историска локација.
Во 1981 година бил подигнат споменикот „Бомба“ како траен белег на оваа партизанска дејност. Скулптурата е висока околу шест метри и има форма на стилизирана рачна граната, симболично поврзувајќи ја идејата за оружје не со уништување, туку со отпор, храброст и борба за слобода.
Во текот на годините, споменикот бил преместуван неколку пати, при што постепено го губел својот првичен просторен и историски контекст. Денес, иако е физички присутен во јавниот простор, тој често останува незабележан од минувачите, без соодветни информативни објаснувања што би ја пренеле неговата вистинска историска тежина.
