Во оваа држава моментално е 2019 година: Пладне и полноќ им се во 6 часот, а имаат и 13 месеци во годината

Точка

21/11/2026

13:02

1.190

Големина на фонт

а а а

Додека остатокот од светот ја следи 2026 година, во Етиопија тече 2019 година, според единствениот календар со тринаесет месеци и поинаков начин на пресметување на времето.

Додека остатокот од планетата во ноември 2026 година живее според грегоријанскиот календар, во Етиопија сè уште е 2019 година. Оваа држава во источна Африка го зачувала сопствениот, единствен систем за мерење на времето, кој целосно отстапува од светските норми.

Кога Католичката црква околу 500 година од нашата ера го реформирала дотогашниот календар, Етиопската православна црква одбила да ја прифати таа промена. Последица на тоа е што етиопското сметање на времето доцни точно седум години и осум месеци. Таму Новата година не се прославува на 1 јануари, туку на 11 септември, односно на 12 септември во престапна година, со што истовремено се одбележува и доаѓањето на пролетта на јужната полутопка.


Освен самата разлика во годините, сосема необичен е и внатрешниот распоред на календарот: основата ја сочинуваат дванаесет месеци, од кои секој има по 30 дена. На самиот крај од годината се наоѓа и тринаесеттиот месец, наречен Пагуме, кој има само пет или шест дена, зависно од тоа дали годината е престапна. Неговото име потекнува од грчки збор со кој се опишувале деновите што останале заборавени при пресметувањето.

Поинаков часовник на кој пладне и полноќ паѓаат во шест часот

Особеностите не завршуваат со календарските месеци и години, бидејќи во Етиопија и самиот тек на денот се мери според сосема поинакво правило.

Дваесет и четиричасовниот циклус е поделен на два дела од по дванаесет часа, кои започнуваат во шест часот. Поради тоа, и пладне и полноќ според локалното време паѓаат токму во шест часот. 


Симбол на слободата, отпорот и богатата духовна традиција

Ваквата независност во мерењето на времето ја одразува и нејзината вековна историја на слободољубивост. За разлика од речиси целиот африкански континент, Етиопија никогаш не паднала под колонијална власт. Италијанската војска во повеќе наврати се обидувала да ја покори оваа земја, но секојпат доживувала порази на бојното поле. Единствената странска окупација се случила за време на Втората светска војна, под власта на Бенито Мусолини, при што биле погазени сите претходно потпишани меѓународни договори.

Оваа држава зазема и посебно место во светската религиска и културна историја. Иако најголем дел од населението го сочинуваат христијани од православна вероисповед и муслимани, Етиопија е запаметена и како првото засолниште на муслиманите надвор од границите на Арапскиот полуостров.


Припадниците на растафаријанското движење верувале во појавата на црн владетел кој ќе го обнови древното царство и ќе им овозможи на потомците на робовите да се вратат на африканско тло, поради што во етиопскиот цар Хајле Селасие, крунисан во 1930 година, го гледале својот духовен водач.

Славниот музичар Боб Марли ја направил оваа идеја позната ширум светот кога во песната „War“ вметнал делови од обраќањето на царот пред Генералното собрание на Обединетите нации од 1963 година, во кое тој зборувал за зачувување на мирот и потребата засекогаш да се отфрли идеологијата за расна надмоќ.