Боите на овие градови не се само интересен детаљ што привлекува внимание на фотографиите. Во некои случаи тие се поврзани со историјата, културното наследство и локалните верувања, додека на други места станале дел од идентитетот што внимателно се зачувува и денес.

Во продолжение ви претставуваме шест градови чиј изглед освојува на прв поглед.

Шефшауен, Мароко

На северот на Мароко, во подножјето на планините Риф, се наоѓа Шефшауен, град кој благодарение на своите сини фасади стана една од најфотографираните дестинации во земјата. Неговите тесни улички, скали, врати и ѕидови се обоени во различни нијанси на сино, од светлосина до интензивни тиркизни тонови.

Шефшауен е основан во 1471 година, а низ историјата станал прибежиште за муслиманските и еврејските бегалци од Пиринејскиот Полуостров. Денес е познат по старото градско јадро, традиционалните занаетчиски дуќани и архитектурата што спојува различни културни влијанија.

Особено внимание привлекува прашањето зошто градот е речиси целосно обоен во сино. Едно од познатите објаснувања ја поврзува оваа традиција со еврејското население, за кое сината боја имала духовна симболика. Според други толкувања, бојата служела и како заштита од комарци или како начин за разладување на просторот, но потеклото на оваа традиција не е целосно разјаснето.

Џодпур, Индија

Шефшауен не е единствениот град што се издвојува по сините фасади. Во индиската сојузна држава Раџастан се наоѓа Џодпур, познат и како „синиот град“, во кој цели населби се составени од куќи обоени во различни нијанси на оваа боја.

Градот е основан во 1459 година, а во неговиот пејзаж доминира тврдината Мехрангарх, монументална градба што се издига над старото градско јадро. Кога се набљудува од височина, морето од сини куќи се протега под тврдината и создава глетка што станала симбол на овој дел од Индија.

Постојат повеќе објаснувања зошто куќите се обоени во сино. Традицијата често се поврзува со браманите, припадници на хиндуистичката свештеничка каста, чии куќи наводно се препознавале по оваа боја. Се споменува и нејзината можна практична улога во ублажувањето на влијанието на големите горештини, иако не е веродостојно утврдено дека токму тоа била главната причина.

Џодпур денес е важна туристичка дестинација за сите што сакаат да ја запознаат историјата на индиските кралства, традиционалната архитектура и локалната кујна. Покрај тврдината, особено се интересни пазарите и уличките на стариот град, каде што се продаваат ракотворби, текстил и зачини карактеристични за Раџастан.

Џајпур, Индија

Уште еден индиски град познат по својата боја е Џајпур, чии розови фасади и фасади во боја на теракота станаа една од најпрепознатливите глетки во оваа земја. За разлика од многу места чија доминантна боја се појавила постепено, Џајпур има сосема конкретна историска приказна.

Во 1876 година, по повод посетата на принцот од Велс, идниот британски крал Едвард VII, махараџата Рам Синг наредил градските фасади да бидат обоени во розово. Оваа боја се сметала за симбол на гостопримството, па нејзиниот избор имал посебно значење. Традицијата опстанала и со текот на времето станала дел од идентитетот на градот. Денес бројни градби во историскиот центар ги задржуваат препознатливите нијанси на розова и теракота, поради што Џајпур изгледа како голема отворена сценографија.

Џајпур е дел од таканаречениот златен триаголник на Индија, туристичка рута што ги поврзува Делхи, Агра и овој град. Благодарение на спојот на архитектурата, историјата и живописните пазари, тој привлекува патници што сакаат да го запознаат богатото културно наследство на земјата.

Изамал, Мексико

На мексиканскиот полуостров Јукатан се наоѓа Изамал, град што се издвојува по големиот број жолти фасади. Куќите, продавниците и бројните историски градби се обоени во нијанси од светложолта до златна, поради што Изамал е познат како „жолтиот град“. Сепак, неговата приказна не започнува со колонијалната архитектура. Изамал бил важно средиште на древната цивилизација на Маите, а трагите од тоа минато и денес се видливи во археолошките остатоци што се наоѓаат во самиот град и неговата околина.

Една од најпознатите знаменитости е манастирот „Сан Антонио де Падуа“, изграден во 16 век на местото на некогашен комплекс на Маите. Неговиот простран двор и впечатливата жолта фасада се едни од симболите на Изамал.

Интересно е што градот често се опишува како место на три култури, бидејќи на неговите улици се испреплетуваат наследството на Маите, шпанската колонијална архитектура и современиот мексикански живот.

Маракеш, Мароко

Маракеш е познат како „црвениот град“ поради карактеристичните ѕидини и градби во нијанси на црвена, розова и окер боја. Неговиот изглед особено доаѓа до израз под силното сонце, кога земјените тонови на фасадите стануваат уште поинтензивни.

Градот е основан во 1070 година, а низ историјата бил важно политичко, културно и трговско средиште на Мароко. Неговите карактеристични бои се поврзани со традиционалните градежни материјали, меѓу кои се земјата и црвеникавите пигменти.

Во историското јадро, познато како медина, се наоѓаат тесни улички, традиционални пазари и куќи организирани околу внатрешни дворови. Особено познат е плоштадот Џема ел Фна, на кој секојдневно се собираат трговци, улични изведувачи и посетители од различни делови на светот.

Санторини, Грција

За крај, тука е Санторини, еден од најпознатите грчки острови, чии бели куќи и сини куполи станаа речиси универзален симбол на летувањето на Медитеранот.

Во населбите како Оја и Фира, белите градби се нижат по рабовите на вулканската калдера, додека сините детали и куполите на црквите создаваат впечатлив контраст со морето. Иако не може да се каже дека целиот остров е обоен само во овие две бои, токму тие се најзаслужни за неговиот препознатлив изглед.

Белата боја на грчките острови има и практична улога бидејќи помага во одбивањето на сончевата светлина и намалувањето на загревањето на површините. Сепак, изгледот на Санторини е резултат и на локалната архитектонска традиција, како и на начинот на кој населбите се приспособувале на стрмниот терен и силните ветрови.