Откако во 2024 година ја доведе Лабуристичката партија на власт со најголемото парламентарно мнозинство во современата британска историја, Стармер се фокусирал на контролирана стагнација и на она што верувал дека е возможно да се постигне, наместо да постави јасна визија за иднината на Велика Британија.

Многу гласачи и членови на неговата партија набргу почнале да го гледаат како човек без убедувања и јасна насока, изјавија повеќе од 20 лица од партијата. Тој немаше големи идеи.

Поранешниот адвокат беше напаѓан од спротивставените фракции во Лабуристичката партија, интересните групи вршеа притисок врз него, а претпазливите гласачи погрешно го разбираа. Многумина од нив го мразеа она што го сметаа за негова неодлучност и роботизираните јавни настапи.

Ја прашал сопругата за совет

Стармер сè почесто ѝ се обраќал на својата сопруга Викторија за искрен и доверлив совет. На 12 мај, пет дена откако катастрофалните резултати на локалните избори за лабуристите ги поттикнаа повиците Стармер да поднесе оставка, тој долго ручал со неа и заминал решен да продолжи да се бори.

Но, се чини дека викендот поминат со сопругата во селската резиденција Чекерс го убедил да го промени курсот, да се помири со неизбежното и да поднесе оставка.

Пред вратата на својот кабинет и резиденцијата во Даунинг стрит, 63-годишниот Стармер изјави дека ќе направи сè за да овозможи уредно предавање на власта на следниот лидер на лабуристите. Се очекува тоа да биде неговиот ривал Енди Барнам, поранешен градоначалник на Голем Манчестер.

„Мојата оставка сега го наметнува прашањето дали сум јас во најдобра позиција да нè водам до следните општи избори. Го слушнав одговорот на мојата парламентарна партија на тоа прашање и тој одговор го прифаќам со почит“, им рекол на новинарите британскиот премиер во заминување.

Стармер во 2015 година станал пратеник од редовите на лабуристите, на 52-годишна возраст, а само пет години подоцна бил избран за лидер на партијата по нејзиниот најлош изборен резултат од 1935 година под раководство на неговиот претходник, левичарскиот ветеран Џереми Корбин, кој беше оптоварен со обвинувања за антисемитизам и погрешна политика во врска со Брегзит.

Убедлива победа или само пораз на ториевците

Своето искуство во раководењето со Кралското обвинителство, независно тело што ја советува полицијата и води кривични постапки, го искористил за да се обиде да ја модернизира Лабуристичката партија.

Како директор на Државното обвинителство (DPP), Стармер стратешки му пристапил на проблемот – најпрво се справил со наводниот антисемитизам и со поделбите во партијата, финансиски ја стабилизирал организацијата, ги довел најдобрите лабуристички пратеници во својот тим и конечно усвоил политики за справување со потребите на Велика Британија.

По 14 години внатрешни конфликти, Брегзит и пет премиери во период од осум години, конзервативците речиси самите се уништиле како партија, а тогаш Лабуристичката партија дојде на власт.

„Сè на сè, ова повеќе личи на избори што конзервативците ги загубија отколку на избори што лабуристите ги добија“, изјавил во 2024 година Џон Кертис, најпознатиот британски експерт за анкети.

Гласачите не можеа да ги занемарат гафовите

Како што минуваа месеците, Стармер се обидувал да зборува за достигнувањата на својата влада – подобрувањето на условите за работа, намалувањето на листите на чекање за здравствени услуги и надгледувањето на економското опкружување во кое каматните стапки би можеле да се намалат.

Сепак, поранешен помошник изјавил дека Стармер не успеал да понуди „крајна цел“ преку која гласачите би можеле да ги разберат неговите одлуки и да ја согледаат нивната смисла. Неговите политики повеќе изгледале како ублажување на штетата што ја направиле претходните влади отколку како вистинска визија за реформи и пресврт во Велика Британија.

Гласачите не можеа да ги занемарат гафовите поврзани со донациите, политичките пресврти и назначувањето на лабуристичкиот ветеран Питер Менделсон, и покрај неговите познати врски со починатиот американски осуден педофил Џефри Епстин.

Поради скандалот со Менделсон, Стармер загубил некои од своите најблиски советници, меѓу кои и поранешниот шеф на кабинетот Морган МекСвини. Откако отпуштил висок функционер во Министерството за надворешни работи, неговиот однос со британската државна администрација дополнително се влошил.

Стармер подобро се снаоѓал на меѓународен план

Што се однесува до руската инвазија врз Украина, некои европски лидери го пофалиле за неговата помош во предводењето на земјите од „коалицијата на подготвените“, кои се подготвени да помогнат во случај да биде постигнат мировен договор. Заедно со францускиот претседател Емануел Макрон, тој ги предводел и преговорите за повторно отворање на Ормускиот Теснец.

Британскиот премиер во заминување има одреден успех и во придобивањето на американскиот претседател Доналд Трамп, честопати обидувајќи се да му ласка на неговото его. Го поканил на втора официјална посета на Велика Британија и ги пофалил неговите напори за воспоставување мир во Украина и за завршување на други конфликти.

Но, тоа набргу доведе до тоа Трамп да го исмева Стармер, велејќи му дека не е Винстон Черчил, откако тој одби да ја вовлече Велика Британија во американско-израелската војна со Иран.