Во Стокхолм, женскиот хор „Братство и детињство“ ја изведе култната песна „Скопје“ од македонската рок-група Леб и Сол, создавајќи незаборавен момент за публиката. Настапот беше снимен и споделен на социјалните мрежи, предизвикувајќи топли реакции од љубителите на музиката и културата.
Хорот е формиран пред неколку години по иницијатива на Кристина Ковач, српска пејачка и композиторка, ќерка на композиторот Корнелије Ковач, која живее во Шведска. Кристина вели дека целта на хорот е да создаде простор каде што музиката ги поврзува луѓето, надминувајќи разлики и граници, и дека групата е место каде што прво се луѓе, а потоа сè останато.
Во составот членуваат 52 лица – 51 жена и еден маж, од различни националности, а повеќето членки се на возраст меѓу 40 и 50 години. Хорот има реализирано повеќе концерти низ Шведска, а во тек се и аудиции за прием на нови членки.
Репертоарот на хорот е шаренолик и опфаќа песни од различни жанрови и јазици, вклучително и композиции од музичкото наследство на поранешна Југославија. Меѓу нив се хитови како „Krug“ од EKV, „Nadalina“ од Oliver Dragojević и „Suada“ од Plavi orkestar, кои ја негуваат колективната меморија и културното наследство на регионот.
Називот на хорот, „Братство и детињство“, е предложен од македонскиот новинар Иван Бечковиќ, долгогодишен пријател и соработник на Ковач. Името симболизира поврзување на луѓе од различни култури преку музиката и пријателството, што е основната вредност на хорот.
Изведбата на „Скопје“ го покажа влијанието на музиката како универзален јазик. Хорот ја пренесе емоцијата и енергијата на македонската културна сцена до Стокхолм, создавајќи чувство на блискост и топлина за присутните. Видео-снимката од настапот ја потврди магијата на оваа песна како дел од колективната културна меморија и симбол на градот.
Секоја изведба на „Братство и детињство“ ја нагласува важноста на музиката како мост меѓу луѓето. Членките на хорото ја негуваат хармонијата не само во музиката, туку и во самиот ансамбл, создавајќи атмосфера на соработка и заедништво.
Преку својот глас и репертоар, хорото покажува дека музиката не познава граници. Таа ги буди спомените, ги пренесува културните вредности и ја отвора душата на сите кои ја слушаат. Кристина Ковач истакнува дека хорото е доказ дека „музиката е универзален јазик, кој може да ги спои луѓето и да гради мостови меѓу различните култури.“
