Неговата приказна, која ја сподели на јутјуб каналот „Приказни од дијаспората“, започнува неочекувано, откако, како што вели, еден селанец го исфрлил од неговиот стан и ги сменил бравите, морал итно да најде сместување. Тоа и го направил, сместувањето го нашол во оддалечено село недалеку од Минхен.

Соба од 550 евра

Тој открива дека плаќа 550 евра за соба, а целата област е толку изолирана што едвај ги познава цимерите кои ги изнајмуваат останатите соби во истата куќа.

Исто така, тој вели дека живее со човек кој поседува голем имот со ранч со околу 150 коњи, разни помошни објекти и куќа што ја издава под наем на закупувачи.

„Всушност, тој има две куќи, во едната живее со своето семејство, а во другата ги има сите закупувачи, десетмина“, вели тој, додавајќи дека според неговата процена, сопственикот заработува помеѓу 5.000 и 7.000 евра месечно.

По кратко запознавање, тој се упатил кон изнајмената соба и покажува како изгледа. На патот до таму, можете да видите дека куќата е во „средината на никаде“ - веднаш до ранчот има полиња и автопат во близина.

Подрум, приземје, прв кат и поткровје

„Еве, тоа е куќата, како што можете да видите, има два ката, приземје и прв кат, а потоа има поткровје на горниот кат. Исто така, има две гаражи кои, се разбира, не можеме да ги користиме“, вели тој.

Кога влегол во куќата, прво го снимил големиот ходник каде што се наоѓа поштата.

„Исто така, има подрум, кој не го споменав претходно, а во него има и перална. Има и соба што ја користиме, во која има три машини и машина за сушење алишта“, открива тој.

„Некој ми ја украде тавата“

Потоа се упатил кон својата соба, а по патот прво ја снимал заедничката кујна што ја користат сите станари.

„Веднаш тука е кујната, пространа е и функционална, ништо посебно, но може да се користи. Некое време ги оставив садовите таму, но бидејќи некој ми го украде тенџерето, решив сè да задржам во собата“, вели тој, додека ја снима бањата, која има туш кабина, ВЦ-школка, мијалник и кровен прозорец.

Мала соба со основни погодности

Конечно стигнал до својата соба – мал простор опремен само со основните работи. Има огледало, држач за чевли, мал плакар, едноставен дрвен кревет како детски, прозорец под кој има фотелја и стол, мала маса и транзистор, бидејќи нема телевизор.

На средината од собата стои столб, греда која, како што вели, најмногу му ги одзема нервите.

„Гледаш дека е на глупаво место и ти треба малку време да се навикнеш, особено наутро за да не се судриш во него и да не си ја удриш главата“, објаснува тој. Додава дека воопшто не спие на креветот, душекот се спушта и останува само дрвената рамка. Затоа поставил неколку душеци директно на подот и спие така, додека пак работите ги чува на креветот.

„Мора да работиш напорно за да успееш“

На крајот, тој прикажува кадар од погледот од својот прозорец, кој се протега кон паркингот.

„Ете, луѓе, тоа е тоа. Идејата на моето видео е да им покажам на сите што сакаат да дојдат како изгледа, со што ќе се соочат и слично. Особено за оние што доаѓаат во Минхен да работат, тоа е вистинска лудост. Тука навистина мора напорно да се работи за да се успее“.