Со децении, академикот, филозофот и писател Владета Јеротиќ ја потсетува јавноста на една често занемарена, но суштинска вистина, дека човекот не е само тело кое се распаѓа и се поправа, туку цело битие во кое умот, емоциите, духовноста и физичкото здравје се неразделно поврзани.

Неговите ставови за психосоматските болести сè уште привлекуваат внимание денес токму затоа што одат подлабоко од вообичаените медицински објаснувања и повикуваат на лична одговорност и самоиспитување.

Една од неговите најцитирани реплики: „Од грип до рак, сите болести се психосоматски“, честопати била погрешно протолкувана како негирање на класичната медицина. Сепак, Јеротиќ не тврдел дека бактериите, вирусите или генетските фактори се неважни туку дека тие не се единствената причина за болестите. Тој верувал дека телото реагира не само на надворешни влијанија туку и на внатрешни конфликти, потиснати емоции, стравови и долгорочни психолошки оптоварувања.

Според него, болеста не е „казна“, туку сигнал, порака од телото дека внатрешната рамнотежа е нарушена. Кога психолошките проблеми се игнорираат со години, тие неизбежно бараат излез преку телото.

Што се психосоматски болести според Јеротиќ?

Психосоматските болести, како што објаснува Јеротиќ, се јавуваат кога менталната напнатост ја надминува способноста на лицето свесно да ја процесира. Потиснатата тага, лутина, страв, вина или беспомошност не исчезнуваат тие само се преместуваат на друго место. Ако не најдат израз преку зборови, солзи или разговор, тие често се изразуваат преку болка, висок крвен притисок, проблеми со желудникот, тироидната жлезда или срцето.

Јеротиќ нагласил дека телото и психата се во постојан дијалог. Кога еден дел страда, другиот не може да го игнорира. Затоа предупредил дека исклучиво фармаколошкиот третман, без работа на внатрешните причини, честопати дава само привремени резултати.

„Ако не ја третираме целата личност, нејзиниот ум, душа и тело тешко можеме да зборуваме за вистинско и трајно исцелување“, нагласи тој.

Стресот како тивок уништувач на здравјето

Посебно место во неговите мисли заземаше стресот, кој го сметал за една од најголемите болести на модерното време. Во свет на постојано брзање, неизвесност и притисок, човекот често нема простор да го процесира она што му се случува. Емоциите се акумулираат, а организмот останува во состојба на трајна напнатост.

Јеротиќ предупредил дека долготрајниот стрес директно го ослабува имунолошкиот систем, правејќи го телото ранливо и подложно на болести - од чести инфекции, преку хормонални нарушувања, до сериозни хронични и малигни заболувања.

Тој особено ја истакнал врската помеѓу психата и ендокриниот систем:

„Имунолошкиот систем денес со право се нарекува психо-невро-ендокрино-имунолошки. Психата е на прво место. Болестите на тироидната жлезда речиси секогаш се психолошки базирани“, изјавил тој, нагласувајќи колку силно емоциите се поврзани со телесните процеси.