Авторката на студијата, Кристина Д. Бетел, истакнала дека семејната поврзаност и чувството на сигурност се меѓу најважните фактори за здрав развој на детето.

„Семејната отпорност и поврзаност се клучни за напредокот на децата, без оглед на тешкотиите со кои се соочуваат. Особено е важна силната врска меѓу родителот и детето“, објаснила таа.

Токму недостигот на отпорност сè почесто доаѓа во фокус, но и прашањето како таа да се развива во воспитувањето. За оваа тема размислувал и Алберт Ајнштајн уште на почетокот на 20 век.

Советите на Ајнштајн за отпорност

Алберт Ајнштајн со својата прва сопруга Милева Мариќ имал три деца: ќерката Лизерл и синовите Ханс Алберт и Едуард. Најмладиот син Едуард покажувал голем интелектуален потенцијал и планирал кариера во медицината. Но, заболел од шизофренија, што го прекинало неговиот професионален пат.

Поради болеста, поголемиот дел од животот го поминал во психијатриска установа во Цирих. Од односот меѓу таткото и синот потекнува и познатата мисла на Ајнштајн за животот и отпорноста, запишана во писмо од 1930 година: „Животот е како возење велосипед. За да ја одржите рамнотежата, мора да се движите“. Со оваа споредба Ајнштајн сакал да ја нагласи важноста на истрајноста и приспособувањето во тешките моменти.

Како да се развива отпорност кај децата?

Според дефиницијата на психолозите, отпорноста е способност за приспособување на предизвиците и закрепнување по тешки искуства, со зачувување на емоционалната и менталната стабилност. Многу родители сакаат да ја поттикнат оваа вештина кај децата, а експертите издвојуваат неколку клучни насоки.

Грижата за родителот е основа

Отпорноста на детето во голема мера зависи од родителот или старателот. Кога возрасните се стабилни и имаат поддршка, полесно создаваат сигурна средина за детето. Психологинката Сунија Лутар истакнала дека родителите кои бараат поддршка, било преку заедницата или преку стручна помош, долгорочно постигнуваат подобри резултати во воспитувањето.

Важноста на рутината

На децата им е потребна структура. Доследен дневен ритам, кој вклучува време за обврски и одмор, им дава чувство на сигурност и помага во развојот на самоконтролата.

Разговорот како алатка за сигурност

Отворената комуникација е клучна за емоционалниот развој. На децата им е потребен простор во кој можат да ги изразат стравовите и несигурностите, со чувство дека некој ги слуша и ги разбира.

Јакнење на самодовербата преку искуства

Потсетувањето на ситуации во кои успешно совладале предизвици им помага на децата да развијат верба во сопствените способности. Разговорот за таквите искуства го поттикнува чувството на сигурност и подготвеноста за нови предизвици.