Овој пристап се потпира на нежно водство, дозволување природни последици и поттикнување отворена комуникација, а воедно поставува јасни правила и граници.

Панда родителството е стил на родителство кој ја нагласува важноста на довербата во децата и дозволувањето да прават грешки со цел да изградат независност. Родителите преземаат секундарна улога, дозволувајќи им на децата да си играат и да учат според свои услови, наместо да го контролираат секој нивен потег.

Целта е да се создаде нераскинлива врска на разбирање и сочувство, при што родителите ја гледаат својата улога како поддршка на децата. Со акцент на градење емоционални врски во семејството, овој пристап е сличен на родителството како делфини.

„Успехот на крајот се одредува според она што детето го избира, а не нужно според надежите и целите на родителите“, вели психологот Рина Пател за „Parents.com“.

Терминот панда родителство првпат го создала Естер Воичицки во книгата „Како да се одгледуваат успешни луѓе: Едноставни лекции за радикални резултати“. Таа го опишува овој стил како пристап со помалку директно мешање и се базира на доверба во способноста на детето да донесува одлуки.

Како да го примените панда родителството?

Доколку сте подготвени да го пробате овој пристап, еве неколку совети. Прво, поставете јасни и цврсти граници за детето да знае што е прифатливо однесување. Развијте постојана комуникација и бидете отворени да го слушате детето, особено ако се чувствува вознемирено за носење независни одлуки.

Кога детето се соочува со предизвик, охрабрете го да го реши проблемот со отворени прашања како што се: „Што мислите дека би помогнало сега?“ или „Кој е вашиот следен чекор?“, советува д-р Ајрапетјан. Покажете со свој пример како мирно да се справите со предизвиците, што ќе му помогне на детето да научи да ги регулира сопствените емоции.

Користете позитивно засилување за да ги пофалите напорите и љубезните одлуки. Во безбедни граници, дозволете им на децата да ги доживеат природните последици од своите постапки, бидејќи тоа ги учи на отпорност. Конечно, редовно проверувајте како се справуваат вашите деца, бидејќи независноста е вештина што се учи, па затоа е важно да препознаете кога им е потребна поголема или помала поддршка.